Χειμωνιάτικα αρώματα

Όποιος κυκλοφορεί στον κήπο ή τη βεράντα του και το χειμώνα καλό θα ήταν να βρει χώρο για φυτά που κάνουν αρωματικά άνθη ακριβώς αυτή την εποχή. Εξ άλλου η εποχή προσφέρεται για φυτεύσεις έτσι ώστε τους επόμενους χειμώνες ο κήπος να είναι αρωματικός. 

Ο χειμωνανθός (Calycanthus praecox) είναι φυλλοβόλος θάμνος με κίτρινα άνθη που εμφανίζονται περίπου τον Ιανουάριο πριν εκπτυχθούν τα νέα φύλλα.

Χειμωνανθός (φωτ. Δ.Α.)

Τα λουλούδια του ελαίαγνου μπορεί να μην λένε πολλά από εμφάνιση όμως το άρωμά τους αξίζει πολλά. Ο θάμνος είναι αειθαλής και υπάρχουν ποικιλίες στην αγορά που διαφέρουν στο χρώμα του φυλλώματος. 

Ελαίαγνος (φωτ. Τ.Α.)

Το αρωματικό βιβούρνο (Viburnum odoratissimum) είναι επίσης αειθαλές και δίνει λευκά άνθη τον Ιανουάριο. Αντιθέτως, το βιβούρνο Ντόουν (Viburnum x bodnantense "Dawn") είναι φυλλοβόλο και κάνει ροζ ανθάκια σε μπουκέτα. 

Αρωματικό βιβούρνο (φωτ. Τ.Α.)

Κάποιος ρώτησε 2. Για το όνομα φυτών.

... ποιά ΦΥΤΑ είναι αυτά; 

Η Δ.Χ. ζήτησε βοήθεια στην αναγνώριση των φυτών που εικόνιζονται πιο κάτω.

Φωτ.1

Φωτ.2

Φωτ.3

Να η απάντηση: 

Στη φωτ.1 εικονίζεται μία μικρόφυλλη αγγελική, στη 2 ένας ελαίαγνος, ανθισμένος μάλιστα και στην 3 ένα βιβούρνο τίνους (λέγεται και ψευδοδάφνη) γεμάτο μπουμπούκια. 

Eλαίαγνος

Είναι ένας αειθαλής θάμνος που φτάνει σε ύψος 3 μ. και αποκτά διάμετρο 4 μ. Κατά κύριο λόγο τον καλλιεργούμε για τη φυλλωσιά του που έχει αποχρώσεις του πράσινου, του κίτρινου ή του λευκού, ανάλογα με το είδος και την ποικιλία, με τα φύλλα να είναι δίχρωμα ή μονόχρωμα. Τα λευκοκίτρινα άνθη του, αν και μικρά είναι πολύ αρωματικά και επιπλέον εμφανίζονται σε εποχή που λίγοι θάμνοι ανθίζουν. Από το Νοέμβριο και για 2 μήνες περίπου γεμίζουν το χώρο με το άρωμά τους. 

Elaeagnus x ebbingei "Limelight"

Αναπτύσσεται γρήγορα, προτιμώντας θέσεις ηλιόλουστες ή ημισκιερές. Ως προς το έδαφος, ο ελαίαγνος θα δυσκολευτεί όταν οι ρίζες του βρεθούν σε ένα άγονο, σκληρό, γεμάτο πέτρες π.χ., ασβεστώδες έδαφος. Αντίθετα, αν βρει καλό χώμα, γόνιμο και πλούσιο σε θρεπτικά στοιχεία θα αναπτυχθεί γρήγορα. Ευδοκιμεί ακόμη και σε παραθαλάσσιους κήπους καθώς δεν προβληματίζεται από τις ψεκάδες αλμυρού νερού που φέρνει ο αέρας. Δεν έχει πρόβλημα με την καλοκαιρινή ζέστη ενώ στο κρύο αντέχει ακόμη και αν το θερμόμετρο πέσει στους -10 ºC. 

Έχει καλή αντοχή στην ξηρασία. Αυτό σημαίνει ότι το χειμώνα οι ενήλικες ελαίαγνοι δεν θα χρειαστούν ποτίσματα ενώ το καλοκαίρι θα τους βοηθήσουμε με λίγες αρδεύσεις. Όμως τα νεαρά φυτά δεν πρέπει να τα αμελήσουμε, θέλουν πότισμα σε τακτά χρονικά διαστήματα μέχρι να εγκατασταθούν. Λίπασμα δίνουμε κάθε άνοιξη και φθινόπωρο επιλέγοντας κάποιο πλήρες και ισορροπημένο όπως το 20-20-20. 

Στην αγορά βρίσκουμε δύο είδη ελαίαγνου, τον Elaeαgnus x ebbingei και τον E. pungens. Οι κύριες διαφορές τους εντοπίζονται στο σχήμα και το μέγεθος. Ο Elaeαgnus x ebbingei έχει όρθιο σχήμα και καθόλου αγκάθια στα κλαδιά του, ενώ ο E. pungens είναι σφαιρικός με λεπτότερα κλαδιά, κάπως ακατάστατα που φέρουν αγκάθια. Υπάρχουν ποικιλίες και των δύο που έχουν κιτρινοπράσινα φύλλα, όπως η Limelight. Η τζιτζιφιά ή μοσχοϊτιά (Elaeagnus angustifolia), το μικρό ανθεκτικό δέντρο, είναι και αυτή είδος ελαίαγνου, αλλά δεν είναι της παρούσης στιγμής.

Elaegnus x ebbingei

Συνήθως οι ελαίαγνοι φυτεύονται για να σχηματίσουν φυτικούς φράχτες, οι οποίοι γίνονται πυκνοί με κλάδεμα την άνοιξη, μετά την ανθοφορία. Λόγω των χειμωνιάτικων αρωματικών λουλουδιών τους συμφέρει να τους φυτέψουμε σε κάποιο μέρος του κήπου απ’ όπου περνάμε το χειμώνα. 

Ευδοκιμούν σε γλάστρα, αλλά δε θα αποκτήσουν το κανονικό τους μέγεθος. Φυσικά εκεί θα χρειαστούν συχνότερα ποτίσματα και λίπανση με υγρό σκεύασμα μια φορά το μήνα όλη την άνοιξη και το φθινόπωρο.