Κυριακή, 12 Μαΐου 2019

Ασυνήθιστα, ξεχωριστά, χρήσιμα

Όπως πάντα είναι πάρα πολλά τα φυτά που μπορεί κανείς να βρει στην 65η Ανθοκομική Έκθεση Κηφισιάς. Τα περισσότερα απ’ αυτά είναι τα συνηθισμένα, αλλά πάντοτε δημοφιλή και αγαπημένα, όπως οι τρανταφυλλιές, οι γαρδένιες και ένα σωρό ακόμη. Σήμερα δεν θα σταθώ σε αυτά αλλά σε εκείνα που μου φάνηκαν ασυνήθιστα και σε μερικά ακόμη που θεωρώ αξιόλογα και χρήσιμα για τους κήπους.


Πρωτέα (Protea sp.) και λευκόσπερμο
Πρωτέα (Protea sp)
Πρωτέα (Protea sp)
Είναι η πρώτη φορά που βλέπω πρωτέα στην Ανθοκομική της Κηφισιάς. Μπορεί και να είναι η πρώτη φορά που φέρνει τέτοια φυτά ένας εκθέτης-παραγωγός. Πρόκειται για το εθνικό λουλούδι της Νοτίου Αφρικής. Στην Ελλάδα καλλιεργείται στην Κρήτη με σκοπό την παραγωγή δρεπτών ανθέων. 

Λευκόσπερμο (Leucospermum sp.)
Λευκόσπερμο (Leucospermum sp.)
Το λευκόσπερμο (Leucospermum sp.) είναι συγγενικό της πρωτέας με εξίσου εντυπωσιακή ανθοφορία.


Βυσσινί σχεδόν μαύρο
«μαύρη» οξαλίδα (Oxalis triangularis)
«Μαύρη» οξαλίδα (Oxalis triangularis)

Η «μαύρη» οξαλίδα (Oxalis triangularis) με εντυπωσίασε για το χρώμα των φύλλων της. Είναι ένα «εύκολο», ποώδες φυτό χρήσιμο και για τα άνθη του. 



Κίνηση στον κήπο

 Στίπα (Nassella tenuissima, συν. Stipa tenuissima)
 Στίπα (Nassella tenuissima, συνώνυμο Stipa tenuissima)
Τη στίπα (Nassella tenuissima, συνώνυμο Stipa tenuissima) θα ήταν προτιμώτερο να την δούμε σε ένα βίντεο και όχι σε φωτογραφία γιατί τότε εκτός από το λαμπερό πράσινο χρώμα της θα μπορούσαμε να δούμε και τον κυματισμό των φύλλων της ακόμη και στην πιο ελαφριά πνοή του ανέμου. Είναι καλύτερα να φυτεύουμε μερικές στίπες μαζί για μπορούμε να χαρούμε την κίνηση των φύλλων τους.


Γιατί όχι και στους κήπους; 
Ασφάκα (Phlomis fruticosa)
Ασφάκα (Phlomis fruticosa)
Η ασφάκα (Phlomis fruticosa) είναι πολύ συνηθισμένη στην χλωρίδα μας αλλά σπάνια στους κήπους μας. Τα κίτρινα άνθη της, τα ανοιχτά πράσινα φύλλα της και η μεγάλη αντοχή της στην ξηρασία νομίζω ότι αρκούν για να την επιλέξει κανείς. 

Αντοχή
Ερημόφιλο (Eremophila nivea)
Ερημόφιλο (Eremophila nivea)
Το ερημόφιλο (Eremophila nivea) είναι ένα αυστραλέζικο φυτό πολύ ανθεκτικό στην ξηρασία. Από μακριά θυμίζει λεβάντα αλλά δεν έχει καμμία σχέση με αυτή. Γίνεται ψηλό 1-1,50 μ.

Ας έρθει ξανά στη μόδα 
Ντουράντα (Duranta repens)
Ντουράντα (Duranta repens)
Η ντουράντα ή δουράντα (Duranta repens) παλιότερα ήταν συνηθισμένη στους κήπους μας, μετά για άγνωστους λόγους πέρασε η μόδα της. Φέτος την είδα ξανά και σκέφτηκα ότι αξίζει να τη θυμηθούμε ξανά όχι μόνο για τα άνθη της και τα φύλλά της αλλά περισσότερο για την ιδίαιτερη αρχιτεκτονική της κόμης της. 


Δεν είναι μόνο υπερτροφή
Ιπποφαές (Hippophaes rhamnoides)
Ιπποφαές (Hippophaes rhamnoides)
Το ιπποφαές (Hippophaes rhamnoides) είναι πασίγνωστο και δημοφιλές για τους καρπούς του που εμφανίζονται μόνον στα θηλυκά φυτά. Όμως είναι πολύ χρήσιμο σε επικλινείς θέσεις γιατί το ριζικό του σύστημα συγκρατεί το χώμα ενώ επιπλέον έχει τεράστια αντοχή στην ξηρασία. 


Τσαπουρνιά ή τρικοκιά
Κράταιγος (Crataegus oxyacantha)
Κράταιγος (Crataegus oxyacantha)
Με αυτά τα κοινά ονόματα είναι πιο γνωστός ο κράταιγος (Crataegus oxyacantha). Είναι ένας φυλλοβόλος θάμνος που ανθίζει την άνοιξη και δίνει κόκκινους καρπούς το φθινόπωρο. Αντέχει πολύ στην ξηρασία. Θεωρείται φαρμακευτικό φυτό.


Ο βασιλιάς των φρούτων
Μάνγκο (Mangifera indica)
Μάνγκο (Mangifera indica)
Για την Ανατολή το μάνγκο (Mangifera indicaείναι ο βασιλιάς των φρούτων. Στην Ελλάδα μπορεί να καλλιεργηθεί και να καρποφορήσει μόνον σε περιοχές που δεν έχουν παγωνιές.


Το φρούτο του δράκου
Πιταχάγια (Hylocereus undatus)
Πιταχάγια (Hylocereus undatus) 
Ομολογώ ότι έμαθα πως υπάρχει  φρούτο με το όνομα πιταχάγια από ένα παλιό διαδικτυακό παιχνίδι, το Φαρμεράμα. Τώρα είδα και το φυτό πιταχάγια ή πιτάγια  (Hylocereus undatusστην Ανθοκομική της Κηφισιάς. Είναι ένας κάκτος με εδώδιμους καρπούς των οποίων ο φλοιός είναι κόκκινος και θυμίζει λέπια ή φολίδες και έτσι εξηγείται και το όνομά τους στα αγγλικά, Dragon fruits.

Μαγειρικό 
Σιτρονέλα (Cymbopogon citratus)
Σιτρονέλα (Cymbopogon citratus)
Όταν στις μαγειρικές τηλεοπτικές εκπομπές ακούμε να μιλούν για lemon grass ας γνωρίζουμε ότι εννοούν την σιτρονέλα (Cymbopogon citratus). Είναι μία πόα καταγόμενη από την τροπική νότια Ασία. Όπως είναι γνωστό χρησιμοποιείται στη μαγειρική αλλά έχει και φαρμακευτικές ιδιότητες.


Το φυτό των βιοκαλλιεργητών
 Σύμφυτο (Symphytum officinale)
 Σύμφυτο (Symphytum officinale)
Το σύμφυτο (Symphytum officinaleείναι μια πόα που αυτοφύεται σε υγρά λιβάδια διάφορων περιοχών της χώρας μας. Θεωρείται φαρμακευτικό φυτό ενώ στην κηπουρική χρησιμοποιείται για την ενεργοποίηση του κομπόστ ή συνδυάζεται με άλλα φυτικά προϊόντα για την πρόληψη προσβολών από έντομα.


Χρειάζεται αυτό το χρώμα;  
Σανσεβιέρα κυλινδρική (Sansevieria cylindrica)
Σανσεβιέρα κυλινδρική (Sansevieria cylindrica)
Η κυλινδρική σανσεβιέρα (Sansevieria cylindrica) είναι ένα πολύ όμορφο και «εύκολο» παχύφυτο, κατάλληλο για εσωτερικούς, φωτεινούς χώρους. Δεν το ποτίζουμε το χειμώνα και το καλοκαίρι προσέχουμε να μη λιμνάζει το νερό γύρω του. Στ' αλήθεια για να πουληθεί πρέπει να βαφτούν οι κορυφές του; 


Γιατί μόνο μια καρδιά;
Χόγια κέριι (Hoya kerii)
Χόγια κέριι (Hoya kerii)
Αυτή η χόγια (Hoya keriiήταν, και μάλλον είναι ακόμη, ένα από τα «μεγάλα σουξέ» της ανθοκομικής αγοράς λόγω του σχήματος του φύλλου. Οι αγλόφωνοι την λένε, sweetheart hoya. Ωραίο θα ήταν να βρίσκαμε στην αγορά και πιο μεγάλα φυτά και όχι αυτά με το ένα και μοναδικό φύλλο. 




Σάββατο, 4 Μαΐου 2019

Οι κήποι του Μέλλοντος στην Κηφισιά

Φέτος το εκθεσιακό τμήμα της 65ης Ανθοκομικής Έκθεσης Κηφισιάς έχει τον τίτλο «Οι κήπου του μέλλοντος». Ο στόχος είναι να πάρουμε μια ιδέα σχετικά με το πώς θα μπορούσαν ή θα χρειαστεί να είναι οι κήποι στο μέλλον. 

Ο «μελισσόκηπος» (φωτ. Τ.Α.)
Περιλαμβάνει έναν μικρό αλλά εντυπωσιακό κάθετο κήπο και έναν ταρατσόκηπο· έναν άνυδρο κήπο με ξηροφυτικά φυτά που μπορούν να ευδοκιμήσουν σε «δύσκολες» υδατικές συνθήκες· έναν, μικρό γεμάτο λουλούδια, κήπο σχεδιασμένο με στόχο να προσελκύει και να συντηρεί πληθυσμούς μελισσών· και τέλος τον Διαστημικό κήπο, δηλαδή έναν θόλο που φιλοξενεί είδη φυτών που έχουν ταξιδέψει και καλλιεργηθεί στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, τον ISS, για να διαπιστωθεί η συμπεριφορά τους σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας και να δοκιμαστεί η δυνατότητα παραγωγής τροφίμων για τους αστροναύτες.
Σε επόμενη ανάρτηση θα παρουσιάσω μερικά απ’ τα φυτά που με εντυπωσιάζουν στην φετινή Ανθοκομική.


Τμήμα του ταρατσόκηπου. Το «σπιτάκι» είναι χρωματισμένο με ειδικό χρώμα πίνακα όπου οι επισκέπτες της έκθεσης μπορούν να γράψουν ό,τι θέλουν. (φωτ. Τ.Α.) 

Ο κάθετος ή σωστότερα ο κατακόρυφος κήπος (φωτ. Τ.Α.)

Τμήμα του άνυδρου κήπου. Τα φυτά με τα κίτρινα άνθη αριστερά είναι ασφάκες (Phlomis fruticosa). Στα δεξιά διακρίνονται ερημόφιλα (Eremophila sp.) και καλοκέφαλοι (Calocephalus sp.) (φωτ. Τ.Α.)

Τμήμα του θόλου του Διαστημικού κήπου. (φωτ. Τ.Α.)
Η Ανθοκομική της Κηφισιάς θα είναι ανοιχτή μέχρι την 19η Μαΐου και γίνεται στο Άλσος της Κηφισιάς μπροστά στον σταθμό του Ηλεκτρικού. Για λεπτομέρειες σχετικά με το πρόγραμμα δείτε εδώ.



Δύο ακόμη εκθεσιακά περίπτερα. Επάνω αυτό του Gryllis Water Lilies με τα λαμπερά νούφαρα και κάτω οι εντυπωσιακοί κάκτοι και τα παχύφυτα του Πουλημένου (φωτ. Τ.Α.)

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2018

Yπάρχει ιβίσκος που αντέχει στο κρύο;

Ναι και αυτός είναι ο συριακός ιβίσκος, γνωστός διεθνώς με το όνομα, Hibiscus syriacus. Ο σινικός ιβίσκος (Hibiscus rosa-sinensis) είναι διαφορετικό φυτό, συγγενικό αλλά διαφορετικό και δεν τα πάει καλά με το κρύο. Με άλλα λόγια αν κάποιος ζει στη βόρειο Ελλάδα και θέλει να έχει και τους δύο ιβίσκους, μπορεί να φυτέψει τον συριακό ιβίσκο στον κήπο του αλλά τον σινικό θα τον βάλει σε γλάστρα για να μπορεί να τη φέρει σε εσωτερικό χώρο το χειμώνα. 


Συριακός ιβίσκος.
Συριακός ιβίσκος. Η συγκεκριμένη ποικιλία έχει άνθη με διπλή σειρά πετάλων. (Φωτ. Τ.Α.)

Ο συριακός ιβίσκος είναι ένα μικρό φυλλοβόλο δέντρο ή μεγάλος θάμνος με πολύ καλή αντοχή στο κρύο, αρκετά καλή αντοχή στη ζέστη και αρκετά καλή αντοχή στην ξηρασία. Ευδοκιμεί σε γόνιμα εδάφη, μέτριας υγρασίας σε θέσεις ηλιόλουστες.


Αν θέλουμε να διαμορφώσουμε με κάποιο ιδιαίτερο σχήμα την φυλλωσιά του θα χρειαστεί να κλαδέψουμε. Η καλύτερη εποχή γι' αυτή τη δουλειά είναι τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο.  



Συριακός ιβίσκος.
Συριακός ιβίσκος. Η συγκεκριμένη ποικιλία έχει απλή σειρά πετάλων. Επίσης τα πέταλα είναι δίχρωμα, λιλά με  κόκκινη απόχρωση στη βάση τους. (Φωτ. Τ.Α.)

Στα φυτώρια υπάρχουν πολλές ποικιλίες συριακού ιβίσκου με άνθη που έχουν απλή ή διπλή πετάλων. Αυτά είναι μονόχρωμα ή δίχρωμα με κύρια χρώματα, το λευκό ή αποχρώσεις των λιλά, κόκκινου, ροζ ή και του γαλάζιου. Η ανθοφορία ξεκινά περίπου τον Ιούνιο και διαρκεί μέχρι να αρχίσουν τα κρύα. Το λουλούδι του συριακού ιβίσκου ζει πολύ λίγο αλλά μόλις πέσει αμέσως αντικαθίσταται από ένα νέο. Έτσι το φυτό είναι συνέχεια καλυμμένο από άνθη. Ευτυχώς (κατά τη γνώμη μου) αλλά δυστυχώς (για άλλους) εξ ίσου καλυμμένο με άνθη είναι και το έδαφος γύρω από το φυτό. Με άλλα λόγια όποιος έχει «όρεξη» για σκούπισμα είναι βέβαιο ότι θα βρει δουλειά να κάνει.

Ο σινικός ιβίσκος ξεχωρίζει εύκολα απ' τον συριακό χάρη στα γυαλιστερά του φύλλα και λουλούδια.  



Σινικός ιβίσκος
Ο σινικός ιβίσκος είναι ένα φυτό ευαίσθητο στο κρύο κατάλληλο για περιοχές χωρίς προβλήματα παγετών. (Φωτ. Τ.Α.) 
Ο συριακός ιβίσκος ήρθε στην Ευρώπη από την Κίνα όπου καλλιεργείται εδώ και πάρα πολλούς αιώνες. Το ίδιο ισχύει και για την Κορέα όπου μάλιστα είναι πολύ αγαπητό φυτό. Παρά το όνομά του δεν γνωρίζω να έχει κάποια σχέση με την άτυχη Συρία. Μήπως γνωρίζει κάτι κάποιος αναγνώστης;  


Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2017

Φόρμιο στον ήλιο και τη θάλασσα

Το φόρμιο (Phormium tenax) είναι ένα μεγάλο ποώδες φυτό χωρίς κορμό καθώς τα φύλλα του, όπως βλέπετε στις φωτογραφίες, ξεκινούν απ’ τη βάση του. Αυτά είναι μαλακά, μακρόστενα και δεν έχουν αγκάθια. 

Phormium tenax Variegatum
Φόρμια θα βρούμε στα περισσότερα φυτώρια και κέντρα κήπου (φωτ. Δ.Α.)
Το «κοινό» φόρμιο έχει πράσινα φύλλα όμως υπάρχουν στην αγορά και ποικιλίες του με δίχρωμα κίτρινα και πράσινα (η Variegatum) και με κοκκινό-καφέ φύλλα (η Atropurpureum), οι οποίες διαφέρουν μεταξύ τους στην εμφάνιση. Οι απαιτήσεις τους απ' το κλίμα,το έδαφος κ.λπ. είναι οι ίδιες. 
΄Όποια ποικιλία και αν επιλέξουμε θα ευδοκιμήσει σε εδάφη με καλή στράγγιση και σε θέσεις προστατευμένες από τις παγωνιές και τους βοριάδες, ηλιόλουστες ή ημισκιερές. Η αντοχή του φόρμιου στο κρύο δεν είναι πολύ μεγάλη (αντέχει μέχρι τους -5 ή -6° C  όμως δεν έχει πρόβλημα με τη ζέστη. Επίσης δεν έχει πρόβλημα από την αλμύρα της θάλασσας. Στην πατρίδα του, τη Νέα Ζηλανδία, είναι φυτό της «πρώτης γραμμής» μπροστά στο κύμα δηλαδή. 

Phormium tenax
Μία μάλλον άτυχη επιλογή θέσης καθώς το φόρμιο είναι στριμωγμένο ανάμεσα στις τριανταφυλλιές (φωτ. Τ.Α.)
Απαιτήσεις και φροντίδες
Η αντοχή του στην ξηρασία είναι μέτρια. Άρα δεν μπορούμε να το αμελήσουμε, ειδικά το καλοκαίρι. Ποτίζουμε όποτε διαπιστώσουμε με την αφή ότι το χώμα έχει στεγνώσει. Όποιος θέλει λεπτομέρειες για το πότισμα μπορεί να τις βρει πατώντας, εδώ
Αν φυτευτεί στο έδαφος του κήπου μπορεί να φτάσει το 1-1,50 μ. σε ύψος με την ίδια διάμετρο. Σε γλάστρες ευδοκιμεί αλλά γίνεται μικρότερο. Σε ένα φυτοδοχείο το ιδανικό είναι να το φυτέψουμε μέσα σε μείγμα  από χώμα «εξωτερικού χώρου» με κοινό χώμα κήπου σε αναλογία 50:50. Η λίπανσή του δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο. Στα φόρμια που είναι στο έδαφος δίνουμε πλήρες λίπασμα την άνοιξη και το φθινόπωρο. Για τη λίπανση των γλαστρικών δείτε πατώντας εδώ

Το μόνο κλάδεμα που θα χρειαστεί είναι η αφαίρεση των ξερών φύλλων και η καλύτερη στιγμή γι΄αυτό είναι την άνοιξη αφού περάσει ο κίνδυνος των παγετών. 

Τι το θέλουμε;
Το φόρμιο το καλλιεργούμε για το κόμψο φύλλωμά του καθώς τα άνθη του είναι μάλλον ασήμαντα. Μάλιστα μπορούμε και να τα κόβουμε με το που το εμφανίζονται για να μην  αποδυναμώνουν το φυτό. Όμως το φύλλωμα είναι άλλη συζήτηση. Όταν μάλιστα δέχεται τις ακτίνες του ήλιου από χαμηλά, το πρωί ή και το απόγευμα, είναι πολύ εντυπωσιακό. 

Phormium tenax Variegatum
Χειμώνας μέσα σε θερμοκήπιο φυτωρίου σε περιοχή όπου οι παγωνιές δεν είναι κάτι ασυνήθιστο. (φωτ. Δ.Α.)

Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

Τσίκας σε γλάστρα

Το τσίκας (Cycas revoluta) θα ευδοκιμήσει φυτεμένο σε γλάστρα κι ας μην φτάσει ποτέ τα 3 μ. ύψους που θα μπορούσε να αποκτήσει αν ήταν στο έδαφος. Έχει όμως μια «παραξενιά» που θα πρέπει να σεβαστούμε 

Τσίκας
Τσίκας σε γλάστρα (φωτ. Τ.Α.)

Ο κανόνας υπαγορεύει ότι οι μεταφύτευσεις ενός φυτού από μια γλάστρα σε μεγαλύτερη πρέπει να γίνονται σταδιακά. Κάθε 2-3 χρόνια, άνοιξη ή φθινόπωρο κατά προτίμηση, βγάζουμε το Χ φυτό μας απ΄τη γλάστρα του και το βάζουμε στην αμέσως μεγαλύτερη. Το τσίκας μάλλον είναι η εξαίρεση του κανόνα: 
Δεν του αρέσουν οι μεταφυτεύσεις επειδή κατά τη διάρκειά τους κινδυνεύει να χάσει από τις ρίζες του, συγκεκριμένους μικροοργανισμούς που ζουν επάνω τους. Το όφελος από τη συμβίωση μικροοργανισμών και φυτού είναι αμοιβαίο. Συνεπώς, μια ζημιά στους μικροοργανισμούς σημαίνει ζημιά και για το φυτό. Η μεταφύτευση είναι μια δουλειά που θέλει πάρα πολύ προσοχή έτσι και αλλιώς, όμως ειδικά για το τσίκας θέλει ακόμη περισσότερη και γι΄αυτό θα μπορούσε κανείς να αποφασίσει να κάνει όσο το δυνατόν λίγοτερες μεταφυτεύσεις γίνεται χρησιμοποιώντας μεγάλες γλάστρες. 

Τσίκας
Το άνθος ενός θηλυκού τσίκας, διακρίνονται οι σπόροι στο κέντρο του (φωτ. Δ.Α.) 

Το πότισμά του δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο, ποτίζουμε όταν καταλάβουμε με την αφή ότι το χώμα είναι στεγνό. Η λίπανσή του δεν είναι κάτι που συμφέρει να αμελήσουμε μια και είναι απαιτητικό φυτό. Μάλιστα καλό είναι να διαλέξουμε κάποιο σκεύασμα που να περιέχει και ιχνοστοιχεία μια και τουλάχιστον με ένα απ' αυτά το τσίκας έχει ιδιαίτερη σχέση. Όπως πάντα, για τη λίπανση γλαστρικών φυτών επιλέγουμε είτε υδατοδιαλυτό λίπασμα υγρό ή σε σκόνη είτε κάποιο οργανικό. 

Το χώμα μέσα στο οποίο θα το φυτέψουμε θέλουμε να περιέχει θρεπτικά στοιχεία, να μην είναι βαρύ, και να στραγγίζει πολύ καλά. Το χώμα «εξωτερικού χώρου» που κυκλοφορεί στο εμπόριο είναι κατάλληλο αλλά μόνον κερδισμένοι θα βγούμε αν εμπλουτίσουμε κάθε σακί του με μια χούφτα ελαφρόπετρα. Εναλλακτικά μπορούμε να φτιάξουμε μείγμα από κοινό χώμα κήπου μαζί με λίγο φυλλόχωμα (ή χώμα για οξύφιλα φυτά). Στο μείγμα αυτό προσθέτουμε και 2-3 χούφτες ελαφρόπετρα (ανά 20 λίτρα χώματος) για καλή στράγγιση.

Τσίκας
Το τσίκας θα τα πάει καλά σε ημισκιερές θέσεις. (Φωτ. Τ.Α.)

Διαβάστε για τις κίτρινες κηλίδες στα φύλλα του τσίκας εδώ

Τρίτη, 13 Δεκεμβρίου 2016

Σκληρός και ανθεκτικός πυξός

Πυξός
Σφαιρικά κλαδεμένος μικρός πυξός σε ηλιλολουστη θέση. (φωτ.Δ.Α.)
Για όσους δεν το έχουν καταλάβει το γράφω εδώ ξεκάθαρα: έχω μια ιδιαίτερη προτίμηση στα φυτά που έχουν μικρές ανάγκες συντήρησης, αυτά που δεν αρρωσταίνουν ή αυτά που δεν θέλουν όλη την ώρα πότισμα, λίπασμα, κλάδεμα, … χτένισμα και συγύρισμα. Με δυο λόγια προτιμώ τα φυτά που θα μπορέσουν να τα βγάλουν πέρα μόνα τους όταν θα βαριέμαι να ασχοληθώ μαζί τους. Ο πυξός είναι ένα απ’ αυτά. 
Πυξός
Επιγραφή σχηματισμένη με πυξούς στην Αρκαδία (φωτ. Τ.Α.)
Είναι ένας αειθαλής θάμνος, σκληρός και ανθεκτικός. Βέβαια δεν έχει θεαματική ανθοφορία, αλλά σ’ αυτή τη ζωή δεν μπορεί κανείς να τα έχει όλα δικά του. Όσο για τη μικρή ταχύτητα ανάπτυξης που τον χαρακτηρίζει δεν είναι βέβαιο ότι πρόκειται για μειονέκτημα. Αν ο πυξός μεγάλωνε γρήγορα θα ήθελε πολλά κλαδέματα για να διατηρείται η φυλλωσιά του πυκνή και συμπαγής, όπως το λέιλαντ για παράδειγμα, ευτυχώς όμως δεν έχει τέτοια προβλήματα. 

Ο πυξός ευδοκιμεί σε θέσεις ημισκιερές ή και ηλιόλουστες. Όμως σε περιοχές όπου το καλοκαίρι είναι πολύ ζεστό είναι καλύτερα να τον προστατεύσουμε από τον καυτό μεσημεριανό ήλιο. Προτιμά εδάφη που δεν κρατάνε νερό λάστρες Οι φροντίδες του είναι λίγες. Αν θέλουμε να διατηρείται πυκνή η φυλλωσιά του τον κλαδεύουμε ελαφρά άνοιξη και φθινόπωρο. Τις ίδιες περιόδους θα του δώσουμε και μια δόση από κάποιο πλήρες λίπασμα. Θα πάει πολύ καλά και σε γλάστρες όμως εκεί θα του δίνουμε πιο συχνά λίπασμα (δείτε εδώ σχετικά). 
Πυξός
Φράχτης από πυξό σε σκιερό κήπο στην Αθήνα. (Φωτ. Τ.Α.)
Οι πυξοί που κυκλοφορούν στην αγορά ανήκουν στα είδη Buxus microphylla και B. sempervirens. Οι διαφορές ανάμεσά τους δεν είναι σημαντικές εκτός από μία. Οι πυξοί B. sempervirens της σειράς ποικιλιών Faulkner έχουν αντοχή στο κυλινδροκλάδιο, έναν μύκητα που «βασανίζει» τα τελευταία χρόνια τους πυξούς πολλών κήπων και πάρκων. 

ΜΕ ΔΥΟ ΛΟΓΙΑ
Ονόμα: Πυξός, πυξάρι, τσιμισίρι, Buxus sp.
Κατηγορία: Καλλωπιστικός, αειθαλής θάμνος
Διαστάσεις: Υ: 4 μ. , Δ: 4 μ. για τις καλλιεργούμενες ποικιλίες και είδη.
Αντοχή: Μεγάλη αντοχή στο κρύο, καλή αντοχή στην ξηρασία.
Έδαφος: Αδιάφορο, αρκεί να έχει άριστη στράγγιση
Θέση: Από ηλιόλουστη έως σκιερή.
Αντιξόοτητες: Παθαίνει ζημιές από τα ούρα των σκύλων και υποφέρει από το κυλινδροκλάδιο. Αποφύγετε να βρέχετε τα φύλλα του.

Πυξός
«Άγριος» πυξός στην ομώνυμη χερσόνησο στις Πρέσπες (φωτ. Τ.Α.)

Ψαράδες, Πρέσπες
Το χωριό Ψαράδες στη Μεγάλη Πρέσπα, τα φυτά που εικονίζονται δεξιά σε πρώτο πλάνο είναι πυξοί. (Φωτ. Στ.Α.)

Πέμπτη, 10 Νοεμβρίου 2016

Πολύγαλα, διάρκεια στην άνθηση.

Όταν μιλάμε για μεσογειακή διατροφή το μυαλό μας πάει στο ελαιόλαδο, τα λαχανικά, τα φρούτα και άλλα τρόφιμα προϊόντα των χωρών που βρέχονται απ΄τη Μεσόγειο. Όταν μιλάμε όμως για μεσογειακά φυτά, εννοούμε είδη φυτών που κατάγονται από περιοχές με μεσογειακό κλίμα. Και τέτοιο κλίμα υπάρχει και σε άλλες περιοχές του πλανήτη πολύ μακρυά απ΄τη Μεσόγειο θάλασσα. Τυπικό παράδειγμα τέτοιας περιοχής είναι το νότιο άκρο της Νότιας Αφρικής. Από ‘κει κατάγονται πολλά φυτά που ευδοκιμούν στους κήπους και τις βεράντες μας. Το «παραδοσιακό» γεράνι και η διμορφοθήκη είναι δύο απ’ τα πιο γνωστά. Το πολύγαλα (Polygala myrtifolia) είναι λιγότερο γνωστό, μάλλον ταπεινό εμφανισιακά αλλά πολύ χρήσιμο σε κάποιες περιπτώσεις επειδή: 
  • Είναι «πράσινο» όλο το χρόνο. 
  • Έχει άνθη 8-9 μήνες το χρόνο. 
  • Έχει μικρές ανάγκες συντήρησης 
  • Ευδοκιμεί και σε γλάστρα. 
  • Είναι κατάλληλο για παραθαλάσια φύτευση. 
Πολύγαλα
Πολύγαλα, Polygala myrtifolia (φωτ. Δ.Α.)

Το πολύγαλα δεν είναι σπάνιο και δυσεύρετο. Εύκολα θα το εντοπίσουμε στα κέντρα κήπου και μάλιστα σε διάφορα μεγέθη. Όμως πριν την αγορά είναι απαραίτητο να ξέρουμε τα χαρακτηριστικά και τις απαιτήσεις του για να μην κλαίμε τα λεφτά μας: 
  • Είναι αειθαλής θάμνος με σφαιρικό σχήμα. Φτάνει σε ύψος το 1,5 μ. σε ύψος με ίδια διάμετρο. 
  • Το πολύγαλα είναι ανθισμένο 8 – 9 μήνες το χρόνο με μικρά, όχι πάρα πάρα πολλά, φούξια άνθη. Όσο πιο ζεστό είναι το κλίμα της περιοχής, τόσο περισσότερο μένει ανθισμένο. Για παράδειγμα, στη νότιο Ελλάδα δεν έχει άνθη μόνο τους πιο ζεστούς μήνες του χρόνου. Βορειότερα, η άνθηση αρχίζει νωρίς την άνοιξη για να τελειώσει με την έναρξη του χειμώνα. 
  • Ευδοκιμεί σε ηλιόλουστες θέσεις, προστατευμένες από τον παγετό. Συγκεκριμένα αντέχει μέχρι τους 0 °C αλλά όχι για πολλές μέρες. Όψιμοι παγετοί την άνοιξη μπορεί να βλάψουν κάποια κλαδάκια. 
  • Όσον αφορά τις εδαφικές του απαιτήσεις έχει κάποιες ιδιοτροπίες: Θέλει χώμα πλούσιο σε οργανική ουσία, με καλή στράγγιση. Δεν του «αρέσουν» τα ασβεστολιθικά εδάφη, όμως αυτά βελτιώνονται με την προσθήκη κομπόστ ή πολύ καλά χωνεμένης κοπριάς. 
Πολύγαλα
Λεπτομέρεια της φυλλωσιάς (φωτ. Δ.Α.)

Φροντίδες
Κλαδεύουμε μόνον για να διατηρείται συμπαγές σχήμα του. Το κλάδεμα αυτό είναι ελαφρύ και γίνεται μετά την ανθοφορία. Ποτίζουμε μόνον όταν το χώμα είναι στεγνό. Το καλοκαίρι, που είναι η «δύσκολη» περίοδος, όσον αφορά το πότισμα, αφήνουμε το χώμα να στεγνώσει ανάμεσα στα ποτίσματα. Όταν καλλιεργούμε σε γλάστρα είμαστε πολύ πιο προσεκτικοί με το πότισμα, όμως αυτό ισχύει με όλα τα φυτά. Μικροπροβλήματα μπορεί να προκαλέσει ο τετράνυχος και μύκητες που προκαλούν σκωριάσεις.

Πολύγαλα
Πολύγαλα κλαδεμένο. Μια και έχει απ' τη φύση του σφαιρικό σχήμα δεν θα δυσκολευτούμε να το διαμορφώσουμε. (φωτ. Τ.Α.)

Πέμπτη, 3 Νοεμβρίου 2016

Η φθινοπωρινή έκθεση της ΕΕΚΑΠ

Λίθωπες
Φωτ. Τ.Α.

Όποιος αγαπά τους κάκτους και τα παχύφυτα έχει κάτι καλό να κάνει την ερχόμενη Κυριακή. Δείτε την πρόσκληση στην εκδήλωση της ΕΕΚΑΠ: 

Πρόσκληση

Την Κυριακή 6 Νοεμβρίου, 11:00 πμ η ΕΕΚΑΠ σας προσκαλεί σε μια ακόμη εκδήλωση για να απολαύσουμε ζωντανά κάποια από τα φυτά που μεγαλώνουν τα μέλη μας αλλά και να μάθουμε κάτι παραπάνω για την καλλιέργεια τους.
Οι δραστηριότητες του πρωινού περιλαμβάνουν:

Conophytum, Lithops και ορισμένα άλλα Μεσημβριάνθεμα

Παρουσίαση διαφανειών και ομιλία για αυτή την πολύ μεγάλη και ιδιαίτερη οικογένεια φυτών από τη νότια Αφρική (και όχι μόνο) με πολλά όμορφα και αγαπητά είδη.
Πληροφορίες για την προέλευση τους, τα είδη και τις ποικιλίες, αλλά και την ιδιαίτερη καλλιέργεια και φροντίδα που χρειάζονται για σωστή ανάπτυξη στη συλλογή μας.
Επίσης θα έχουμε και ΕΚΘΕΣΗ με ΜΕΣΗΜΒΡΙΑΝΘΕΜΑ, που σημαίνει ότι όσοι από εσάς έχετε λίθοπες, κονόφυτα ή κάποια άλλα είδη στη συλλογή σας πρέπει να τους φέρετε μαζί σας!!!

Έκθεση φυτών φθινοπωρινής και χειμερινής ανάπτυξης και ανθοφορίας

Όπως κάθε φθινόπωρο στην έκθεσή μας μπορείτε επίσης να φέρετε πολλά άλλα είδη, όπως παχύκορμα με caudex και άλλα παχύφυτα που αναπτύσσονται αυτή την περίοδο (πχ. Gasteria, Haworthia, Crassula, Senecio, Pelargonium, αλόες, σταπέλιες) καθώς και αρκετά είδη κάκτων που ανθοφορούν αυτή την εποχή, όπως κορυφάνθες, κοπιαπόα, αριόκαρποι, κλπ.
Φυσικά, μπορείτε να φέρετε όποιο φυτό εσείς νομίζετε ότι αξίζει να το μοιραστείτε μαζί μας ή απλώς αγαπάτε λίγο περισσότερο από τα άλλα αυτή την περίοδο!

Το Θερμοκήπιο Αναφοράς της ΕΕΚΑΠ που πάντα τραβάει την προσοχή όλων μας θα είναι φυσικά ανοιχτό για να το επισκεφτείτε.

Έχουμε οργανώσει ένα πολύ όμορφο πρωινό και ελπίζουμε να σας δούμε όλους εκεί την Κυριακή 6 Νοεμβρίου, 11:00 πμ στο Κτήμα Συγγρού (Κτήριο Βάσου Κριμπά, δεξιά από το πάρκινγκ δίπλα στο θερμοκήπιο) Κηφισίας 182 Μαρούσι (Φανάρι του ΚΑΤ). Σας παρακαλούμε ιδιαίτερα να μην παραμελήσετε να φέρετε μαζί σας ορισμένα φυτά για την έκθεσή μας – έστω και λίγα, όσα εσείς μπορείτε.

Εκ μέρους του Δ.Σ. της ΕΕΚΑΠ,
Η Πρόεδρος,
Ελένη Σιγανού

Τηλ. 2106819567


Φωτ. Τ.Α.