Δευτέρα, 15 Φεβρουαρίου 2021

Όταν χιονίσει

Όταν τα φυτά καλυφθούν με χιόνι δεν τα καταβρέχουμε, ούτε ποτίζουμε τον χλοοτάπητα, για να κάνουμε το χιόνι να λιώσει. Αν μετά το χιόνι έρθει παγωνιά και το θερμόμετρο πέσει κάτω από το 0℃, το νερό θα παγώσει πάνω στα φυτά μας. Το χιόνι όμως λειτουργεί σαν μονωτικό και θα εμποδίσει το νερό που βρισκέται στο εσωτερικό των φυτών να παγώσει. Έτσι αποφεύγουμε τις ζημιές από τον πάγο. 

Όπως είναι γνωστό το νερό παγώνει στο 0  και στην υγρή του μορφή έχει μικρότερο όγκο απ' όσο έχει όταν είναι στερεό. Τα κύτταρα των φυτών περιέχουν άφθονο νερό, όταν αυτό παγώσει διογκώνεται και σπάει τα τοιχώματα των κυττάρων. (Φωτ. Τ.Α.)


Πλάτανος  (Φωτ. Τ.Α.)

Επίσης, δεν τινάζουμε το χιόνι από τα κλαδιά εκτός από την περίπτωση που αυτά κινδυνεύουν να σπάσουν. 

Αν δεν προλάβαμε να καλύψουμε τα πιο ευαίσθητα στην παγωνιά γλαστρικά φυτά, τραβάμε τις γλάστρες κοντά στον τοίχο της κατοικίας ή σε άλλη προστατευμένη θέση. 

Καλύπτουμε τον προγραμματιστή του αυτόματου ποτίσματος με πανιά ή άλλα υλικά για να τον προστατεύσουμε από τον πάγο. Δεν ποτίζουμε τον χλοοτάπητα για να λιώσει το χιόνι.

Δεν πατάμε τον χλοοτάπητα.

Ο τραχύκαρπος (Trachycarpus fortunei) είναι από τα φυτά που αντέχουν πολύ καλά τις χαμηλές θερμοκρασίες. (Φωτ. Τ.Α.)


Πέμπτη, 31 Δεκεμβρίου 2020

ΕΥΧΕΣ

 ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ! 

Φωτογραφία από έργο του Κώστα Λάκη.(Φωτ. Τ.Α.)

Με υγεία, κόσμο στους δρόμους ...


... και αγκάθια μόνον από κάκτους. 

Ας είναι το 2021 μια ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ!


Πέμπτη, 7 Μαΐου 2020

Κι όμως λεφτόδεντρο υπάρχει.

Το λεφτόδεντρο στα αγγλικά λέγεται money tree και υπάρχει! Είναι ένα κομψό φυτό, διεθνώς και επισήμως, γνωστό με το όνομα, Crassula ovata. Εμείς τη λέμε κρασούλα. Στα αγγλικά λέγεται και jade plant, αλλά αυτό το όνομα δεν έχει πλάκα.

Crassula ovata
Ένα ανθισμένο «λεφτόδεντρο» στην Καρδαμύλη της Μάνης, μήνα Απρίλιο. (Φωτ. Τ. Α.)

Είναι ένα αειθαλές παχύφυτο, με στρογγυλά φύλλα που θυμίζουν νομίσματα. Μάλλον εκεί οφείλει το όνομά του. Έχει πυκνή διακλάδωση αποτελούμενη από μικρού μήκους, χοντρά και μαλακά κλαδιά. Με καλές συνθήκες καλλιέργειας και φυτεμένη στο έδαφος μπορεί να φτάσει τα 2,5 μ. σε ύψος. Συνήθως φτάνει το 1,5 μ. Τα ενήλικα φυτά,  εφ όσον βρεθούν σε κατάλληλες συνθήκες, ανθίζουν κάποια στιγμή την άνοιξη κάνοντας μικρά ανθάκια λευκά με ροζ κέντρο και ελαφρύ άρωμα. 

Crassula ovata
Ανθισμένη κρασούλα στα μέσα Φεβρουαρίου, στα παράλια της δυτικής Αττικής. (Φωτ. Τ.Α.)

Απαιτήσεις

Η κρασούλα έχει καλή αντοχή στην ξηρασία και τη ζέστη. Έχει μικρή αντοχή στην παγώνια και το κρύο καθώς τα προβλήματα αρχίζουν όταν το θερμόμετρο πέσει λίγους βαθμούς κάτω από το 0 °C. Μάλιστα, σύμφωνα με τη θεωρία και εφ όσον όλα πάνε καλά, μπορεί να τα βγάλει πέρα ακόμη στους -4 °C. Καλλιεργείται τόσο στο έδαφος του κήπου όσο και σε γλάστρα. Στην Ελλάδα συνήθως προτιμούμε τη γλάστρα. Και πολύ καλά κάνουμε, κατά τη γνώμη μου, ακόμη κι αν δεν δούμε ποτέ την κρασούλα μας να φτάνει στο μέγιστο ύψος της. 
Η υπήνεμη θέση είναι ιδανική για αυτό το παχύφυτο. Ως προς το φωτισμό θέλουμε ημισκιερή θέση ή κάποια που θα είναι ηλιόλουστη αλλά ταυτόχρονα προστατευμένη από τον καυτό μεσημεριανό ήλιο του καλοκαιριού. Προτιμά ελαφρά όξινα εδάφη με πολύ καλή στράγγιση. Τέτοιο χώμα είναι πολύ εύκολο να το έχουμε σε μια γλάστρα αν ανακατέψουμε λίγη ελαφρόπετρα με συσκευασμένο χώμα «εξωτερικού χώρου» ή ειδικό «χώμα για κάκτους», φυσικά. Για φύτευση στο έδαφος του κήπου ίσως χρειαστεί να πρσθέσουμε στο χώμα λίγη ελαφρόπετρα και συσκευασμένο «εξωτερικού χώρου». 

Crassula ovata
Το κοκκίνισμα των φύλλων στην περιφέρειά τους οφείλεται στο κρύο του χειμώνα. (Φωτ. Τ.Α.)

Φροντίδες

«Εύκολο» φυτό κατάλληλο για αρχάριους κηπουρούς. Ποτίζουμε όποτε διαπιστώσουμε με την αφή ότι το χώμα είναι εντελώς στεγνό. Αυτό σημαίνει ότι το χειμώνα θα αραιώσουν πάρα πολύ τα ποτίσματα και θα αυξάνονται όσο καλοκαιριάζει. Όμως ακόμη και τότε δεν χρειάζονται υπερβολές. Με το λίπασμα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και φειδωλοί. Για γλαστρικές κρασούλες επιλέγουμε κάποιο σκεύασμα φτωχό σε άζωτο, τα λιπάσματα για κάκτους ή ντοματιές είναι σ’ αυτή την κατηγορία, και το χορηγούμε σε αραιή δόση μία φορά το χρόνο, προς το τέλος της άνοιξης. Αν μεταφυτεύσουμε σε μεγαλύτερη γλάστρα δεν χρειάζεται να χορηγήσουμε και λίπασμα. Σε κρασούλες φυτεμένες στο έδαφος του κήπου η λίπανση μπορεί να είναι ακόμη πιο αραιή ή και μηδενική. 

Πολλαπλασιασμός  

Ο πολλαπλασιασμός με μοσχεύματα είναι πολύ εύκολη υπόθεση. Κόβουμε κλαδάκια μήκους 10-15 εκ. περίπου με το κλαδευτήρι. Αφαιρούμε τα μισά φύλλα ξεκινώντας από το κάτω μέρος. Αφήνουμε κατά μέρος τα μοσχεύματα 1-2 μέρες για να στεγνώσει η πληγή στην τομή. Γεμίζουμε γλαστράκια με χώμα για κάκτους ή χώμα «εξωτερικού χώρου». Με ένα μολύβι ανοίγουμε τρύπες στο χώμα. Βάζουμε τα μοσχεύματα στις τρύπες. Ποτίζουμε απαλά και συμπληρώνουμε με λίγο χώμα. Τοποθετούμε τα γλαστράκια σε σκιερή και υπήνεμη θέση. Προαιρετικά μπορούμε να βουτήξουμε τα μοσχεύματα σε ορμόνη ριζοβολίας για μαλακά μοσχεύματα και πριν τα βάλουμε στο χώμα.

Crassula ovata
Πυκνή φυλλωσιά από κοντά και χοντρά κλαδιά. (φωτ. Δ.Α.)

Με δυό λόγια

Όνομα: Κρασούλα, Crassula ovata (συν. Crassula argentea)  
Πότισμα: Ελάχιστο το χειμώνα, όταν το χώμα είναι εντελώς στεγνό τον υπόλοιπο καιρό. 
Λίπασμα: Σε γλαστρικά φυτά μία αραιή δόση το χρόνο, προς το τέλος της άνοιξης. Ειδικό σκεύασμα για κάκτους ή ντοματιές.

Και κάτι ακόμη ... 

Τα φύλλα της κρασούλας είναι τοξικά για πολλά ζώα, οι γάτες και οι σκύλοι είναι μεταξύ αυτών. Προσωπικά γνωρίζω ότι δεν έχει συμβεί κάτι στις γάτες και τους σκύλους που έζησαν και ζουν δίπλα στις κρασούλες μου, όμως είναι κάτι που πρέπει να αναφέρω. Πάντως η υπομονή (Portulacaria afra) που της μοιάζει κάπως δεν είναι τοξική. 

Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2020

Το κλάδεμα του δεντρολίβανου

Το δεντρολίβανο (Rosmarinus officinalisδεν είναι κάποιο μικρό θαμνάκι όπως άλλα αρωματικά, βλέπε τη ρίγανη ή το θυμάρι. Είναι μεγάλο, με φυλλωσιά πυκνή και συμπαγή. Μάλιστα αυτή μπορεί να γίνει ακόμη πιο πυκνή με ένα κλάδεμα το χρόνο. Το κλάδεμα αυτό γίνεται είτε όταν είναι ανθισμένο είτε λίγο μετά την άνθηση. Αν το φυτό είναι μικρό θα το κάνουμε με την ψαλίδα, αν είναι μεγάλο θα δουλέψουμε πιο εύκολα με ένα ηλεκτρικό μπορντουροψάλιδο. Ευτυχώς τα κλαδιά του δεν είναι τόσο σκληρά ώστε να χρειάζεται ένα ισχυρότερο μηχάνημα όπως είναι το βενζινοκίνητο μπορντουροψάλιδο. 


Κλάδεμα. (φωτ. Μ.Β.)

Το δεντρολίβανο της φωτογραφίας έχει ύψος περίπου 1,50 μ. Με το κλάδεμα αφαιρέθηκαν περίπου 20-30 εκ. ύψους.  Όπως συνήθως, το κλάδεμα στο ανώτερο τμήμα του φυτού ήταν λίγο αυστηρότερο απ’ ό,τι το κατώτερο. Με άλλα λόγια κλάδεψα περισσότερο στα ανώτερα κλαδιά παρά σε αυτά που είναι χαμηλά. Ένα πολύ μικρό μέρος των κλαδεμάτων φυλάχτηκε κατά μέρος για να ξεραθεί και χρησιμοποιηθεί στην κουζίνα. 



Ανθισμένο δεντρολίβανο. (φωτ. Τ.Α.)


Νέοι βλαστοί μερικές εβδομάδες μετά το κλάδεμα. (φωτ. Τ.Α.)

Πρόκειται για ένα μεσογειακό φυτό, που δεν πρέπει να λείπει από έναν ηλιόλουστο κήπο, κατά τη γνώμη μου. Είναι ένας αειθαλής θάμνος, με βελονοειδή και πολύ αρωματικά φυλλαράκια. Τα άνθη του εμφανίζονται προς το τέλος του χειμώνα και διατηρούνται για πολλές εβδομάδες, έχουν απόχρωση μπλε-λιλά. Ευδοκιμεί σε ηλιόλουστες θέσεις σε εδάφη που στραγγίζουν καλά κι ας είναι φτωχά σε θρεπτικά στοιχεία ή και πετρώδη εδάφη. Λόγω του σχήματος του παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον το έρπον δεντρολίβανο (Rosmarinus officinalis var. horizontalis) που επιπλέον, είναι κατάλληλο και για καλλιέργεια σε γλάστρα. Όμως γι΄αυτό θα μιλήσουμε σε άλλη ανάρτηση. 


Κυριακή, 12 Μαΐου 2019

Ασυνήθιστα, ξεχωριστά, χρήσιμα

Όπως πάντα είναι πάρα πολλά τα φυτά που μπορεί κανείς να βρει στην 65η Ανθοκομική Έκθεση Κηφισιάς. Τα περισσότερα απ’ αυτά είναι τα συνηθισμένα, αλλά πάντοτε δημοφιλή και αγαπημένα, όπως οι τρανταφυλλιές, οι γαρδένιες και ένα σωρό ακόμη. Σήμερα δεν θα σταθώ σε αυτά αλλά σε εκείνα που μου φάνηκαν ασυνήθιστα και σε μερικά ακόμη που θεωρώ αξιόλογα και χρήσιμα για τους κήπους.


Πρωτέα (Protea sp.) και λευκόσπερμο
Πρωτέα (Protea sp)
Πρωτέα (Protea sp)
Είναι η πρώτη φορά που βλέπω πρωτέα στην Ανθοκομική της Κηφισιάς. Μπορεί και να είναι η πρώτη φορά που φέρνει τέτοια φυτά ένας εκθέτης-παραγωγός. Πρόκειται για το εθνικό λουλούδι της Νοτίου Αφρικής. Στην Ελλάδα καλλιεργείται στην Κρήτη με σκοπό την παραγωγή δρεπτών ανθέων. 

Λευκόσπερμο (Leucospermum sp.)
Λευκόσπερμο (Leucospermum sp.)
Το λευκόσπερμο (Leucospermum sp.) είναι συγγενικό της πρωτέας με εξίσου εντυπωσιακή ανθοφορία.


Βυσσινί σχεδόν μαύρο
«μαύρη» οξαλίδα (Oxalis triangularis)
«Μαύρη» οξαλίδα (Oxalis triangularis)

Η «μαύρη» οξαλίδα (Oxalis triangularis) με εντυπωσίασε για το χρώμα των φύλλων της. Είναι ένα «εύκολο», ποώδες φυτό χρήσιμο και για τα άνθη του. 



Κίνηση στον κήπο

 Στίπα (Nassella tenuissima, συν. Stipa tenuissima)
 Στίπα (Nassella tenuissima, συνώνυμο Stipa tenuissima)
Τη στίπα (Nassella tenuissima, συνώνυμο Stipa tenuissima) θα ήταν προτιμώτερο να την δούμε σε ένα βίντεο και όχι σε φωτογραφία γιατί τότε εκτός από το λαμπερό πράσινο χρώμα της θα μπορούσαμε να δούμε και τον κυματισμό των φύλλων της ακόμη και στην πιο ελαφριά πνοή του ανέμου. Είναι καλύτερα να φυτεύουμε μερικές στίπες μαζί για μπορούμε να χαρούμε την κίνηση των φύλλων τους.


Γιατί όχι και στους κήπους; 
Ασφάκα (Phlomis fruticosa)
Ασφάκα (Phlomis fruticosa)
Η ασφάκα (Phlomis fruticosa) είναι πολύ συνηθισμένη στην χλωρίδα μας αλλά σπάνια στους κήπους μας. Τα κίτρινα άνθη της, τα ανοιχτά πράσινα φύλλα της και η μεγάλη αντοχή της στην ξηρασία νομίζω ότι αρκούν για να την επιλέξει κανείς. 

Αντοχή
Ερημόφιλο (Eremophila nivea)
Ερημόφιλο (Eremophila nivea)
Το ερημόφιλο (Eremophila nivea) είναι ένα αυστραλέζικο φυτό πολύ ανθεκτικό στην ξηρασία. Από μακριά θυμίζει λεβάντα αλλά δεν έχει καμμία σχέση με αυτή. Γίνεται ψηλό 1-1,50 μ.

Ας έρθει ξανά στη μόδα 
Ντουράντα (Duranta repens)
Ντουράντα (Duranta repens)
Η ντουράντα ή δουράντα (Duranta repens) παλιότερα ήταν συνηθισμένη στους κήπους μας, μετά για άγνωστους λόγους πέρασε η μόδα της. Φέτος την είδα ξανά και σκέφτηκα ότι αξίζει να τη θυμηθούμε ξανά όχι μόνο για τα άνθη της και τα φύλλά της αλλά περισσότερο για την ιδίαιτερη αρχιτεκτονική της κόμης της. 


Δεν είναι μόνο υπερτροφή
Ιπποφαές (Hippophaes rhamnoides)
Ιπποφαές (Hippophaes rhamnoides)
Το ιπποφαές (Hippophaes rhamnoides) είναι πασίγνωστο και δημοφιλές για τους καρπούς του που εμφανίζονται μόνον στα θηλυκά φυτά. Όμως είναι πολύ χρήσιμο σε επικλινείς θέσεις γιατί το ριζικό του σύστημα συγκρατεί το χώμα ενώ επιπλέον έχει τεράστια αντοχή στην ξηρασία. 


Τσαπουρνιά ή τρικοκιά
Κράταιγος (Crataegus oxyacantha)
Κράταιγος (Crataegus oxyacantha)
Με αυτά τα κοινά ονόματα είναι πιο γνωστός ο κράταιγος (Crataegus oxyacantha). Είναι ένας φυλλοβόλος θάμνος που ανθίζει την άνοιξη και δίνει κόκκινους καρπούς το φθινόπωρο. Αντέχει πολύ στην ξηρασία. Θεωρείται φαρμακευτικό φυτό.


Ο βασιλιάς των φρούτων
Μάνγκο (Mangifera indica)
Μάνγκο (Mangifera indica)
Για την Ανατολή το μάνγκο (Mangifera indicaείναι ο βασιλιάς των φρούτων. Στην Ελλάδα μπορεί να καλλιεργηθεί και να καρποφορήσει μόνον σε περιοχές που δεν έχουν παγωνιές.


Το φρούτο του δράκου
Πιταχάγια (Hylocereus undatus)
Πιταχάγια (Hylocereus undatus) 
Ομολογώ ότι έμαθα πως υπάρχει  φρούτο με το όνομα πιταχάγια από ένα παλιό διαδικτυακό παιχνίδι, το Φαρμεράμα. Τώρα είδα και το φυτό πιταχάγια ή πιτάγια  (Hylocereus undatusστην Ανθοκομική της Κηφισιάς. Είναι ένας κάκτος με εδώδιμους καρπούς των οποίων ο φλοιός είναι κόκκινος και θυμίζει λέπια ή φολίδες και έτσι εξηγείται και το όνομά τους στα αγγλικά, Dragon fruits.

Μαγειρικό 
Σιτρονέλα (Cymbopogon citratus)
Σιτρονέλα (Cymbopogon citratus)
Όταν στις μαγειρικές τηλεοπτικές εκπομπές ακούμε να μιλούν για lemon grass ας γνωρίζουμε ότι εννοούν την σιτρονέλα (Cymbopogon citratus). Είναι μία πόα καταγόμενη από την τροπική νότια Ασία. Όπως είναι γνωστό χρησιμοποιείται στη μαγειρική αλλά έχει και φαρμακευτικές ιδιότητες.


Το φυτό των βιοκαλλιεργητών
 Σύμφυτο (Symphytum officinale)
 Σύμφυτο (Symphytum officinale)
Το σύμφυτο (Symphytum officinaleείναι μια πόα που αυτοφύεται σε υγρά λιβάδια διάφορων περιοχών της χώρας μας. Θεωρείται φαρμακευτικό φυτό ενώ στην κηπουρική χρησιμοποιείται για την ενεργοποίηση του κομπόστ ή συνδυάζεται με άλλα φυτικά προϊόντα για την πρόληψη προσβολών από έντομα.


Χρειάζεται αυτό το χρώμα;  
Σανσεβιέρα κυλινδρική (Sansevieria cylindrica)
Σανσεβιέρα κυλινδρική (Sansevieria cylindrica)
Η κυλινδρική σανσεβιέρα (Sansevieria cylindrica) είναι ένα πολύ όμορφο και «εύκολο» παχύφυτο, κατάλληλο για εσωτερικούς, φωτεινούς χώρους. Δεν το ποτίζουμε το χειμώνα και το καλοκαίρι προσέχουμε να μη λιμνάζει το νερό γύρω του. Στ' αλήθεια για να πουληθεί πρέπει να βαφτούν οι κορυφές του; 


Γιατί μόνο μια καρδιά;
Χόγια κέριι (Hoya kerii)
Χόγια κέριι (Hoya kerii)
Αυτή η χόγια (Hoya keriiήταν, και μάλλον είναι ακόμη, ένα από τα «μεγάλα σουξέ» της ανθοκομικής αγοράς λόγω του σχήματος του φύλλου. Οι αγλόφωνοι την λένε, sweetheart hoya. Ωραίο θα ήταν να βρίσκαμε στην αγορά και πιο μεγάλα φυτά και όχι αυτά με το ένα και μοναδικό φύλλο. 




Σάββατο, 4 Μαΐου 2019

Οι κήποι του Μέλλοντος στην Κηφισιά

Φέτος το εκθεσιακό τμήμα της 65ης Ανθοκομικής Έκθεσης Κηφισιάς έχει τον τίτλο «Οι κήπου του μέλλοντος». Ο στόχος είναι να πάρουμε μια ιδέα σχετικά με το πώς θα μπορούσαν ή θα χρειαστεί να είναι οι κήποι στο μέλλον. 

Ο «μελισσόκηπος» (φωτ. Τ.Α.)
Περιλαμβάνει έναν μικρό αλλά εντυπωσιακό κάθετο κήπο και έναν ταρατσόκηπο· έναν άνυδρο κήπο με ξηροφυτικά φυτά που μπορούν να ευδοκιμήσουν σε «δύσκολες» υδατικές συνθήκες· έναν, μικρό γεμάτο λουλούδια, κήπο σχεδιασμένο με στόχο να προσελκύει και να συντηρεί πληθυσμούς μελισσών· και τέλος τον Διαστημικό κήπο, δηλαδή έναν θόλο που φιλοξενεί είδη φυτών που έχουν ταξιδέψει και καλλιεργηθεί στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό, τον ISS, για να διαπιστωθεί η συμπεριφορά τους σε συνθήκες έλλειψης βαρύτητας και να δοκιμαστεί η δυνατότητα παραγωγής τροφίμων για τους αστροναύτες.
Σε επόμενη ανάρτηση θα παρουσιάσω μερικά απ’ τα φυτά που με εντυπωσιάζουν στην φετινή Ανθοκομική.


Τμήμα του ταρατσόκηπου. Το «σπιτάκι» είναι χρωματισμένο με ειδικό χρώμα πίνακα όπου οι επισκέπτες της έκθεσης μπορούν να γράψουν ό,τι θέλουν. (φωτ. Τ.Α.) 

Ο κάθετος ή σωστότερα ο κατακόρυφος κήπος (φωτ. Τ.Α.)

Τμήμα του άνυδρου κήπου. Τα φυτά με τα κίτρινα άνθη αριστερά είναι ασφάκες (Phlomis fruticosa). Στα δεξιά διακρίνονται ερημόφιλα (Eremophila sp.) και καλοκέφαλοι (Calocephalus sp.) (φωτ. Τ.Α.)

Τμήμα του θόλου του Διαστημικού κήπου. (φωτ. Τ.Α.)
Η Ανθοκομική της Κηφισιάς θα είναι ανοιχτή μέχρι την 19η Μαΐου και γίνεται στο Άλσος της Κηφισιάς μπροστά στον σταθμό του Ηλεκτρικού. Για λεπτομέρειες σχετικά με το πρόγραμμα δείτε εδώ.



Δύο ακόμη εκθεσιακά περίπτερα. Επάνω αυτό του Gryllis Water Lilies με τα λαμπερά νούφαρα και κάτω οι εντυπωσιακοί κάκτοι και τα παχύφυτα του Πουλημένου (φωτ. Τ.Α.)

Πέμπτη, 17 Μαΐου 2018

Yπάρχει ιβίσκος που αντέχει στο κρύο;

Ναι και αυτός είναι ο συριακός ιβίσκος, γνωστός διεθνώς με το όνομα, Hibiscus syriacus. Ο σινικός ιβίσκος (Hibiscus rosa-sinensis) είναι διαφορετικό φυτό, συγγενικό αλλά διαφορετικό και δεν τα πάει καλά με το κρύο. Με άλλα λόγια αν κάποιος ζει στη βόρειο Ελλάδα και θέλει να έχει και τους δύο ιβίσκους, μπορεί να φυτέψει τον συριακό ιβίσκο στον κήπο του αλλά τον σινικό θα τον βάλει σε γλάστρα για να μπορεί να τη φέρει σε εσωτερικό χώρο το χειμώνα. 


Συριακός ιβίσκος.
Συριακός ιβίσκος. Η συγκεκριμένη ποικιλία έχει άνθη με διπλή σειρά πετάλων. (Φωτ. Τ.Α.)

Ο συριακός ιβίσκος είναι ένα μικρό φυλλοβόλο δέντρο ή μεγάλος θάμνος με πολύ καλή αντοχή στο κρύο, αρκετά καλή αντοχή στη ζέστη και αρκετά καλή αντοχή στην ξηρασία. Ευδοκιμεί σε γόνιμα εδάφη, μέτριας υγρασίας σε θέσεις ηλιόλουστες.


Αν θέλουμε να διαμορφώσουμε με κάποιο ιδιαίτερο σχήμα την φυλλωσιά του θα χρειαστεί να κλαδέψουμε. Η καλύτερη εποχή γι' αυτή τη δουλειά είναι τον Ιανουάριο ή τον Φεβρουάριο.  



Συριακός ιβίσκος.
Συριακός ιβίσκος. Η συγκεκριμένη ποικιλία έχει απλή σειρά πετάλων. Επίσης τα πέταλα είναι δίχρωμα, λιλά με  κόκκινη απόχρωση στη βάση τους. (Φωτ. Τ.Α.)

Στα φυτώρια υπάρχουν πολλές ποικιλίες συριακού ιβίσκου με άνθη που έχουν απλή ή διπλή πετάλων. Αυτά είναι μονόχρωμα ή δίχρωμα με κύρια χρώματα, το λευκό ή αποχρώσεις των λιλά, κόκκινου, ροζ ή και του γαλάζιου. Η ανθοφορία ξεκινά περίπου τον Ιούνιο και διαρκεί μέχρι να αρχίσουν τα κρύα. Το λουλούδι του συριακού ιβίσκου ζει πολύ λίγο αλλά μόλις πέσει αμέσως αντικαθίσταται από ένα νέο. Έτσι το φυτό είναι συνέχεια καλυμμένο από άνθη. Ευτυχώς (κατά τη γνώμη μου) αλλά δυστυχώς (για άλλους) εξ ίσου καλυμμένο με άνθη είναι και το έδαφος γύρω από το φυτό. Με άλλα λόγια όποιος έχει «όρεξη» για σκούπισμα είναι βέβαιο ότι θα βρει δουλειά να κάνει.

Ο σινικός ιβίσκος ξεχωρίζει εύκολα απ' τον συριακό χάρη στα γυαλιστερά του φύλλα και λουλούδια.  



Σινικός ιβίσκος
Ο σινικός ιβίσκος είναι ένα φυτό ευαίσθητο στο κρύο κατάλληλο για περιοχές χωρίς προβλήματα παγετών. (Φωτ. Τ.Α.) 
Ο συριακός ιβίσκος ήρθε στην Ευρώπη από την Κίνα όπου καλλιεργείται εδώ και πάρα πολλούς αιώνες. Το ίδιο ισχύει και για την Κορέα όπου μάλιστα είναι πολύ αγαπητό φυτό. Παρά το όνομά του δεν γνωρίζω να έχει κάποια σχέση με την άτυχη Συρία. Μήπως γνωρίζει κάτι κάποιος αναγνώστης;  


Παρασκευή, 10 Νοεμβρίου 2017

Φόρμιο στον ήλιο και τη θάλασσα

Το φόρμιο (Phormium tenax) είναι ένα μεγάλο ποώδες φυτό χωρίς κορμό καθώς τα φύλλα του, όπως βλέπετε στις φωτογραφίες, ξεκινούν απ’ τη βάση του. Αυτά είναι μαλακά, μακρόστενα και δεν έχουν αγκάθια. 

Phormium tenax Variegatum
Φόρμια θα βρούμε στα περισσότερα φυτώρια και κέντρα κήπου (φωτ. Δ.Α.)
Το «κοινό» φόρμιο έχει πράσινα φύλλα όμως υπάρχουν στην αγορά και ποικιλίες του με δίχρωμα κίτρινα και πράσινα (η Variegatum) και με κοκκινό-καφέ φύλλα (η Atropurpureum), οι οποίες διαφέρουν μεταξύ τους στην εμφάνιση. Οι απαιτήσεις τους απ' το κλίμα,το έδαφος κ.λπ. είναι οι ίδιες. 
΄Όποια ποικιλία και αν επιλέξουμε θα ευδοκιμήσει σε εδάφη με καλή στράγγιση και σε θέσεις προστατευμένες από τις παγωνιές και τους βοριάδες, ηλιόλουστες ή ημισκιερές. Η αντοχή του φόρμιου στο κρύο δεν είναι πολύ μεγάλη (αντέχει μέχρι τους -5 ή -6° C  όμως δεν έχει πρόβλημα με τη ζέστη. Επίσης δεν έχει πρόβλημα από την αλμύρα της θάλασσας. Στην πατρίδα του, τη Νέα Ζηλανδία, είναι φυτό της «πρώτης γραμμής» μπροστά στο κύμα δηλαδή. 

Phormium tenax
Μία μάλλον άτυχη επιλογή θέσης καθώς το φόρμιο είναι στριμωγμένο ανάμεσα στις τριανταφυλλιές (φωτ. Τ.Α.)
Απαιτήσεις και φροντίδες
Η αντοχή του στην ξηρασία είναι μέτρια. Άρα δεν μπορούμε να το αμελήσουμε, ειδικά το καλοκαίρι. Ποτίζουμε όποτε διαπιστώσουμε με την αφή ότι το χώμα έχει στεγνώσει. Όποιος θέλει λεπτομέρειες για το πότισμα μπορεί να τις βρει πατώντας, εδώ
Αν φυτευτεί στο έδαφος του κήπου μπορεί να φτάσει το 1-1,50 μ. σε ύψος με την ίδια διάμετρο. Σε γλάστρες ευδοκιμεί αλλά γίνεται μικρότερο. Σε ένα φυτοδοχείο το ιδανικό είναι να το φυτέψουμε μέσα σε μείγμα  από χώμα «εξωτερικού χώρου» με κοινό χώμα κήπου σε αναλογία 50:50. Η λίπανσή του δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο. Στα φόρμια που είναι στο έδαφος δίνουμε πλήρες λίπασμα την άνοιξη και το φθινόπωρο. Για τη λίπανση των γλαστρικών δείτε πατώντας εδώ

Το μόνο κλάδεμα που θα χρειαστεί είναι η αφαίρεση των ξερών φύλλων και η καλύτερη στιγμή γι΄αυτό είναι την άνοιξη αφού περάσει ο κίνδυνος των παγετών. 

Τι το θέλουμε;
Το φόρμιο το καλλιεργούμε για το κόμψο φύλλωμά του καθώς τα άνθη του είναι μάλλον ασήμαντα. Μάλιστα μπορούμε και να τα κόβουμε με το που το εμφανίζονται για να μην  αποδυναμώνουν το φυτό. Όμως το φύλλωμα είναι άλλη συζήτηση. Όταν μάλιστα δέχεται τις ακτίνες του ήλιου από χαμηλά, το πρωί ή και το απόγευμα, είναι πολύ εντυπωσιακό. 

Phormium tenax Variegatum
Χειμώνας μέσα σε θερμοκήπιο φυτωρίου σε περιοχή όπου οι παγωνιές δεν είναι κάτι ασυνήθιστο. (φωτ. Δ.Α.)

Πέμπτη, 13 Ιουλίου 2017

Τσίκας σε γλάστρα

Το τσίκας (Cycas revoluta) θα ευδοκιμήσει φυτεμένο σε γλάστρα κι ας μην φτάσει ποτέ τα 3 μ. ύψους που θα μπορούσε να αποκτήσει αν ήταν στο έδαφος. Έχει όμως μια «παραξενιά» που θα πρέπει να σεβαστούμε 

Τσίκας
Τσίκας σε γλάστρα (φωτ. Τ.Α.)

Ο κανόνας υπαγορεύει ότι οι μεταφύτευσεις ενός φυτού από μια γλάστρα σε μεγαλύτερη πρέπει να γίνονται σταδιακά. Κάθε 2-3 χρόνια, άνοιξη ή φθινόπωρο κατά προτίμηση, βγάζουμε το Χ φυτό μας απ΄τη γλάστρα του και το βάζουμε στην αμέσως μεγαλύτερη. Το τσίκας μάλλον είναι η εξαίρεση του κανόνα: 
Δεν του αρέσουν οι μεταφυτεύσεις επειδή κατά τη διάρκειά τους κινδυνεύει να χάσει από τις ρίζες του, συγκεκριμένους μικροοργανισμούς που ζουν επάνω τους. Το όφελος από τη συμβίωση μικροοργανισμών και φυτού είναι αμοιβαίο. Συνεπώς, μια ζημιά στους μικροοργανισμούς σημαίνει ζημιά και για το φυτό. Η μεταφύτευση είναι μια δουλειά που θέλει πάρα πολύ προσοχή έτσι και αλλιώς, όμως ειδικά για το τσίκας θέλει ακόμη περισσότερη και γι΄αυτό θα μπορούσε κανείς να αποφασίσει να κάνει όσο το δυνατόν λίγοτερες μεταφυτεύσεις γίνεται χρησιμοποιώντας μεγάλες γλάστρες. 

Τσίκας
Το άνθος ενός θηλυκού τσίκας, διακρίνονται οι σπόροι στο κέντρο του (φωτ. Δ.Α.) 

Το πότισμά του δεν έχει κάτι το ιδιαίτερο, ποτίζουμε όταν καταλάβουμε με την αφή ότι το χώμα είναι στεγνό. Η λίπανσή του δεν είναι κάτι που συμφέρει να αμελήσουμε μια και είναι απαιτητικό φυτό. Μάλιστα καλό είναι να διαλέξουμε κάποιο σκεύασμα που να περιέχει και ιχνοστοιχεία μια και τουλάχιστον με ένα απ' αυτά το τσίκας έχει ιδιαίτερη σχέση. Όπως πάντα, για τη λίπανση γλαστρικών φυτών επιλέγουμε είτε υδατοδιαλυτό λίπασμα υγρό ή σε σκόνη είτε κάποιο οργανικό. 

Το χώμα μέσα στο οποίο θα το φυτέψουμε θέλουμε να περιέχει θρεπτικά στοιχεία, να μην είναι βαρύ, και να στραγγίζει πολύ καλά. Το χώμα «εξωτερικού χώρου» που κυκλοφορεί στο εμπόριο είναι κατάλληλο αλλά μόνον κερδισμένοι θα βγούμε αν εμπλουτίσουμε κάθε σακί του με μια χούφτα ελαφρόπετρα. Εναλλακτικά μπορούμε να φτιάξουμε μείγμα από κοινό χώμα κήπου μαζί με λίγο φυλλόχωμα (ή χώμα για οξύφιλα φυτά). Στο μείγμα αυτό προσθέτουμε και 2-3 χούφτες ελαφρόπετρα (ανά 20 λίτρα χώματος) για καλή στράγγιση.

Τσίκας
Το τσίκας θα τα πάει καλά σε ημισκιερές θέσεις. (Φωτ. Τ.Α.)

Διαβάστε για τις κίτρινες κηλίδες στα φύλλα του τσίκας εδώ