Αθάνατοι στην παραλία

Η Πλύτρα είναι ένα παραλιακό χωριό στη Λακωνία, είναι απέναντι από τη Μάνη, στον Λακωνικό κόλπο. Η αμμώδης παραλία της είναι πολυσύχναστη όμως ο περισσότερος μαζεύεται (ως συνήθως) στο οργανωμένο τμήμα της όπου υπάρχουν ξαπλώστρες και όλα τα ... παρελκόμενα. Ετσι μένει άφθονος χώρος για όποιον θέλει ησυχία και άπλα. Στις μικρές αμμοθίνες που χωρίζουν την παραλία από τα χωράφια πίσω της, φυτρώνουν ένα σωρό ενδιαφέροντα φυτά. Ανάμεσά τους ξεχωρίζουν τα κρινάκια της θάλασσας (Pancratium maritimum) και οι αθάνατοι (Agave americana). 

Αθάνατοι στην αμμουδιά (φωτ. Τ.Α.)

Οι αθάνατοι στην παραλία της Πλύτρας έχουν μια φτιάξει από μόνοι τους μια γραμμή, που φαίνεται να είναι το όριο ανάμεσα στην παραλία και στην καλλιεργούμενη γη. Στη φωτογραφία πρέπει να προσπαθήσει κανείς για να διακρίνει τα φυτά, αντίθετα με τα τεράστια άνθη τους που δεν κρύβονται με κανένα τρόπo. (Φωτ. Τ.Α.) 

Δεν γνωρίζω πως έφτασε το φυτό αυτό από την Αμερική στην Ελλάδα, όμως εδώ φαίνεται να τα πηγαίνει μια χαρά. Με το κρύο δεν έχει πρόβλημα, τουλάχιστον στο μεγαλύτερο μέρος της χώρας αφού μπορεί να τα βγάλει πέρα ακόμη κι αν το θερμόμετρο πέσει κάτω από τους -10 ℃ και ακόμη χαμηλότερα. Ευδοκιμεί τόσο σε παραλιακές περιοχές όσο και σε ηπειρωτικές. Η αντοχή του αθάνατου στην ξηρασία είναι μεγάλη. 

«Καμμένοι» από τον ήλιο, στραβωμένοι από τον άνεμο, ζουν και μεγαλώνουν. (Φωτ. Τ.Α.)

Το τεράστιο άνθος του αθάνατου ξεπερνά τα 3 μ. σε ύψος και «ζει» 2-3 χρόνια. (Φωτ. Τ.Α.)

Παλιά έλεγαν για τον αθάνατο ότι είναι φυτό «απαξανθές», ανθίζει άπαξ, δηλαδή μία φορά μόνο και μετά πεθαίνει. Στο μεταξύ, όμως έχει γεμίσει τον χώρο γύρω του με νεαρά φυτά από τις παραφυάδες του ενώ απ' τα σπέρματά του θα φυτρώσουν πάρα πολλοί καινούργιοι αθάνατοι. 

Αν σκέφτεστε να αποκτήσετε κάποιον αθάνατο για τον κήπο, προσέξτε καλά που θα τον φυτέψετε. Επεκτείνεται και σχηματίζει μια συστάδα «άγρια» και σκληρή η οποία ίσως να καταλήξει ενοχλητική. Ομως οι αθάνατοι μπορούν να σχηματίσουν καλή περίφραξη: το ύψος της είναι χαμηλό (1-1,5 μ.) άρα δεν εμποδίζει τη θέα, ενώ ταυτόχρονα είναι αδιαπέραστη, αλλά και ακατάστατη. Φυσικά, όπως και με όλα τα άλλα φυτά που σχηματίζουν φυτοφράχτες έτσι και με τον αθάνατο, θα χρειαστεί χρόνος για να ολοκληρωθεί η περίφραξη. 

Κάθετος κήπος

Η κάλυψη κάθετων επιφανειών, όπως είναι ένας τοίχος, είναι πολύ παλιά ιδέα στην κηποτεχνία. Στο κάτω-κάτω η ίδια η Φύση με τα αναρριχώμενα να σκαρφαλώνουν όπου μπορούν μας έδειξε το δρόμο. Ομως εδώ και καμιά δεκαριά χρόνια αρχίσαμε να βλέπουμε φυτεύσεις επάνω σε τοίχους. Προσωπικά γνώρισα αυτόν τον τρόπο φύτευσης από μια ομιλία του Γάλλου βοτανολόγου Patrick Blanc. Ο ίδιος έχει κάνει πολλά έργα και με ένα απλό ψάξιμο στο Google μπορεί να δει κανείς πολύ εντυπωσιακά πράγματα. Τα τελευταία χρόνια έχουμε κάθετους κήπους και στην Ελλάδα, τουλάχιστον στην Ελλάδα και τη Θεσσαλονίκη φτιαγμένους από έλληνες κατασκευαστές. Αυτό που δεν είχα δει ποτέ μέχρι το καλοκαίρι που μόλις πέρασε είναι έναν ερασιτεχνικό κάθετο κήπο στον Μυλοπόταμο των Κυθήρων και συγκεκριμένα στην μικρή κοιλάδα χαμηλότερα από το χωριό. 

Για όποιον δεν έχει βρεθεί στο μέρος αυτό, πρέπει να εξηγήσω ότι είναι μία στενή κοιλάδα που τη διατρέχει ένα ποταμάκι, το νερό του οποίου έδινε κίνηση στους μύλους παλιότερα. Το νερό, ο φωτισμός και η στενότητα του χώρου δημιουργούν ένα ιδιαίτερο μικροκλίμα, υγρό και ζεστό, έτσι βλέπει κανείς παντού βρύα και λειχήνες. Κάποιος μερακλής ερασιτέχνης έφτιαξε μέσα στις σχισμές των καλυμμένων με βρύα βράχων έναν κάθετο κήπο. 

Το ποτάμι μέσα στο χωριό Μυλοπόταμος (φωτ. Τ.Α.)

Λίγο πιο κάτω, υπάρχει ο καταρράκτης της Φόνισσας όπου και βρίσκονταν οι μύλοι. Ο κάθετος κήπος βρίσκεται λίγο πιο κάτω. (Φωτ.Τ.Α.)

Γεράνια και τηλέγραφοι μέσα στα βρύα στις σχισμές που αφήνουν οι πέτρες (φωτ.Τ.Α.)

Βίνκα και φτέρες (φωτ. Τ.Α.) 

Μία αλόη, ένα αιώνιο και τηλέγραφος (φωτ. Τ.Α.)

Είναι πολύ πιθανό να μην τα καταφέρουν ορισμένα φυτά να επιβιώσουν όμως εκτιμώ ότι τα περισσότερα θα ευδοκιμήσουν και σε ένα - δύο χρόνια ο κάθετος κήπος θα είναι πανέμορφος. 

Οποιος έχει όρεξη να μάθει περισσότερα για κάθετους κήπους και ταρατσόκηπους ας επισκεφθεί το μπλογκ «Ταρατσόκηπος», ενώ μία καλή παρουσίαση του χωριού βρίσκεται στην ιστοσελίδα «Μυλοπόταμος».

Εργασίες του Σεπτεμβρίου

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ

Στον κήπο και τη βεράντα

Πολλαπλασιάζουμε με μοσχεύματα το γεράνι, τους ιβίσκους σινικό και συριακό, τη βερβερίδα, το φιλάδελφο, το κυδωνίαστρο και πολλά ακόμη. 

Οταν περάσουν οι ζέστες δίνουμε λίπασμα στα φυτά του κήπου. Αρχίζουμε ξανά τις λιπάνσεις στα γλαστρικά φυτά χρησιμοποιώντας όπως πάντα λίπασμα υγρό ή σε σκόνη.

Αν θέλουμε έχουμε ακόμη την ευκαιρία να δώσουμε λίπασμα σε κάκτους και παχύφυτα, πριν αρχίσουν τα κρύα. 

Μπορούμε να κάνουμε αερισμό στον χλοοτάπητα.

Φυτοπροστασία

Αν τα πεύκα έχουν κάμπιες το Σεπτέμβριο και τον Οκτώβριο μπορούμε να τα ψεκάσουμε με βάκιλλο της Θουριγγίας.

Ελέγχουμε τακτικά τις δακοπαγίδες στις ελιές και τις παγίδες για τη μύγα της Μεσογείου στα εσπεριδοειδή. 

Κλαδέματα

Τώρα όμως είναι και η κατάλληλη στιγμή για να κλαδέψουμε τα πεύκα αφαιρώντας κάποια κλαδιά (λίγα όμως) που μπορεί να ενοχλούν με την κατεύθυνση που έχουν. 

Κλαδεύουμε ελαφρά τις μπορντούρες και τους φυτικούς φράχτες για να διατηρούνται πυκνοί. 

Αν δεν έχει βρέξει οι ελιές θα χρειαστούν πότισμα για να «γεμίσουν». 

Φυτεύσεις και σπορές

Η στιγμή είναι κατάλληλη για να φυτέψουμε νέα φυτά. Οι φθινοπωρινές βροχές θα τα βοηθήσουν να εγκατασταθούν γρήγορα στη νέα θέση τους. Ειδικά για τα κωνοφόρα, το φθινόπωρο είναι η καλύτερη περίοδος για φύτεμα. 

Μπορούμε να μεταφυτεύσουμε σε μεγαλύτερη γλάστρα όσα φυτά το έχουν ανάγκη. 

Προμηθευόμαστε και φυτεύουμε τώρα βολβούς και ριζώματα ειδών που ανθίζουν την άνοιξη. Τέτοια είναι: η φρέζια, η τουλίπα, ο νάρκισσος, ο κρόκος, το ζουμπούλι, ο γάλανθος και άλλα. Δείτε πατώντας εδώ, πως μπορούμε να φυτέψουμε ζουμπούλια μέσα στο σπίτι χωρίς γλάστρα. 

Σπέρνουμε μπέλα, σκυλάκι, καλέντουλα και πανσέ για να ανθίσουν το χειμώνα και την άνοιξη. 

Προηγούμενοι μήνες: 

Αύγουστος

Ιούλιος

Ιούνιος

Μάιος

Απρίλιος

Μάρτιος

Ιανουάριος - Φεβρουάριος

Εργασίες του Αυγούστου

ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ

Ποτίσματα

Η σημαντικότερη φροντίδα μας τον Αύγουστο είναι το πότισμα. Σε κάποια είδη φυτών, όπως η ορτανσία για παράδειγμα, η μάρανση των φύλλων που προκαλεί η έλλειψη νερού είναι ζημιά που δεν επαναρθώνεται.  Δηλαδή τα φύλλα που μαράθηκαν ξεραίνονται. Κάποια άλλα είδη έχουν μεγαλύτερη αντοχή. 

Στα λαχανικά ή έλλειψη νερού μπορεί να επηρεάσει τη γεύση, οι μελιτζάνες πικρίζουν για παράδειγμα, ενώ σε κάποια άλλα μειώνεται μέγεθος των καρπών.  

Πολλά καλλωπιστικά διακόπτουν την ανάπτυξή τους αυτή την εποχή. Αυτό, δεν μειώνει σημαντικά τις ανάγκες τους σε νερό, άρα χρειάζονται πότισμα. Όμως τα λιπάσματα καλύτερα να τα αφήσουμε στο ράφι. 

Φυτοπροστασία

Προστατεύουμε απ' τον ήλιο με δίχτυα σκίασης (ή άλλο τρόπο) τα λαχανικά και ιδιαίτερα τις ντοματιές και τις πιπεριές των οποίων οι καρποί παθαίνουν εγκαύματα από τον ήλιο.

Σε περιοχές με τακτικές καλοκαιρινές μπόρες και υγρασία στην ατμόσφαιρα οι τριανταφυλλιές μπορεί να χρειαστούν έναν ψεκασμό με χαλκό. 

Προς το τέλος του μήνα θα χρειαστεί έναν ψεκασμό με χαλκό και η βερικοκιά. 

Συντηρούμε και ανανεώνουμε το δολωματικό υγρό στις παγίδες του δάκου και της μύγας της Μεσογείου. 

Έχουμε το νου μας για να προλάβουμε προσβολές από τετράνυχο στο ξεκίνημά τους. 

Καλλωπιστικά

Τον Αύγουστο γίνεται το λεγόμενο «καλοκαιρινό» κλάδεμα της γλυσίνας.

Αρχίζουμε να μειώνουμε τη συχνότητα ποτίσματος στις κλίβιες για να διακόψουμε τελείως την παροχή νερού το Νοέμβριο.

Προστατεύουμε τις ορχιδέες συμπίντιουμ από τη ζέστη. 

Μπορούμε να σπείρουμε κάππαρη, δακτυλίτιδα, πανσέδες κ.ά. 

Εδώδιμα

Συγκομίζουμε τα λαχανικά και τα φρούτα την κατάλληλη στιγμή. Τις ντομάτες όταν είναι ώριμες και γλυκιές, τα αγγούρια πριν γεμίσουν με σπόρια, τα πεπόνια όταν μυρίζουν ωραία κ.λπ. Για κάθε καρποφόρο και λαχανικό υπάρχει μία άριστη περίοδος συγκομιδής. 

Προηγούμενοι μήνες: 

Ιούλιος

Ιούνιος

Μάιος

Απρίλιος

Μάρτιος

Ιανουάριος - Φεβρουάριος

Εργασίες του Ιουλίου

ΙΟΥΛΙΟΣ

Πότισμα

Ο Ιούλιος είναι ο πιο ζεστός μήνας του ελληνικού καλοκαιριού και επομένως η πιο σημαντική δουλειά στον κήπο είναι το πότισμα. Δίνουμε ξεχωριστή προσοχή σε φυτά που ήρθαν στον κήπο μας φέτος. 

Στη βεράντα είναι βέβαιο ότι δεν χρειαζόμαστε «ατυχήματα» με το αυτόματο πότισμα μέσα στο καλοκαίρι:

Αλλάζουμε μπαταρίες στον προγραμματιστή του αυτόματου ποτίσματος. 

Αν δεν το έχουμε ήδη κάνει, τοποθετούμε στη βρύση, πριν τον προγραμματιστή έναν μειωτή πίεσης. Ειδικά στις πόλεις, τις βραδινές και τις πρώτες πρωινές ώρες συνήθως, το δίκτυο του νερού έχει μεγαλύτερη πίεση από την συνηθισμένη. Ο μειωτής πίεσης θα προστατεύσει το δίκτυο του ποτίσματος από την υψηλή πίεση.

Αν έχουμε ρυθμιζόμενους σταλάκτες, τους ελέγχουμε έναν προς έναν και αν χρειάζεται διορθώνουμε την ποσότητα του νερού που δίνουν βιδώνοντας ή ξεβιδώνοντας.  

Στον κήπο και τη βεράντα

Οι λιπάνσεις σταματούν μέχρι το τέλος του Αυγούστου. Μπορούμε όμως να δώσουμε μια ελαφριά δόση λιπάσματος σε κακτάκια και άλλα παχύφυτα. 

Δίνουμε μία δόση σιδήρου στην ορτανσία και τη γαρδένια.

Καθαρίζουμε τις τριανταφυλλιές από ξερά κλαδιά. 

Αφαιρούμε από τα δέντρα τις παραφυάδες που βγαίνουν στη βάση του κορμού τους. 

Η σινεράρια, η λεβάντα, η λεβαντίνη, η ρίγανη και άλλες πόες που τώρα ολοκληρώνουν την ανθοφορία τους χρειάζονται ένα ελαφρύ κλάδεμα για να μείνει το σχήμα τους συμπαγές.  

Μπορούμε να πολλαπλασιάσουμε με μοσχεύματα διάφορα καλλωπιστικά όπως η πικροδάφνη, η δεύτσια, ο φιλάδελφος, ο πυράκανθος κ.ά. Τα καλύτερα μοσχεύματα μας τα δίνουν κλαδιά που δεν είναι ούτε πολύ νέα αλλά ούτε και γέρικα. 

Λαχανόκηπος

Οι ντομάτες και οι πιπεριές μπορεί να χρειαστούν κάποια σκίαση για να μην πάθουν εγκαύματα από τον ήλιο. 

Οι ντοματιές και πάλι μπορεί να χρειαστούν λίγο ασβέστιο αν μαυρίζει η κορυφή του καρπού.

Ελέγχουμε και ανανεώνουμε κάθε 2 εβδομάδες περίπου το δολωματικό υγρό μέσα στις παγίδες για το δάκο και τη μύγα της Μεσογείου.

Προηγούμενοι μήνες: 

Ιούνιος

Μάιος

Απρίλιος

Μάρτιος

Ιανουάριος - Φεβρουάριος

Στη 14η έκθεση παχυφύτων και κάκτων

Στενόκακτος (Echinofossulocactus sp.). Το συγκεκριμένο φυτό ο ιδιοκτήτης του το έχει από το 1976, είναι δηλαδή 38 ετών. Ενα από τα πιο σημαντικά φυτά της φετινής έκθεσης. 

Οι παρόντιες θεωρούνται «εύκολοι» στην καλλιέργεια κάκτοι και έχουν οπωσδήποτε εντυπωσιακή ανθοφορία. Είναι ένα είδος που δεν λείπει ποτέ από τις εκθέσεις της ΕΕΚΑΠ. Εδώ, η Parodia microsperma. 

Οι οπούντιες φημίζονται τόσο για τα άνθη τους όσο και για τα αγκάθια τους. Ομως τα μεγάλα κόκκινα αγκάθια που έχει η Opuntia invicta είναι κάτι ξεχωριστό.

Δύο από τα τραπέζια που ήταν αφιερωμένα αποκλειστικά σε κάκτους. 

Εδώ είμαστε στο τμήμα με τα παχύφυτα. 

Αυτό ήταν μάλλον το πιο πολυφωτογραφημένο φυτό της φετινής έκθεσης. Είναι ένα Adenium με πραγματικά πλούσια ανθοφορία. Ομως όλοι φωτογράφιζαν τον περίεργο κορμό του που θύμιζε προϊστορικό ειδώλιο. Δείτε τη λεπτομέρεια στην επόμενη φωτογραφία. 

Τα άνθη του Adenium θυμίζουν αυτά της πικροδάφνης. Οχι άδικα γιατί είναι συγγενικά φυτά. 

Μια μικρή αγαύη (Agave sp.) με μοναδική φυλλωσιά.  

Σε πρώτο πλάνο ένας νοτόκακτος (Notocactus) και στο βάθος ανθισμένες ρεμπούτιες (Rebutia). 

Να και οι εν λόγω ρεμπούτιες (Rebutia). 

Αστρόφυτα

Πήγα στην έκθεση των αστρόφυτων που έγινε στις 30 Μαΐου και έχω εδώ  μερικές φωτογραφίες οι οποίες μάλλον δεν καταφέρνουν να δείξουν πόσο παράξενα είναι αυτά τα φυτά. Ο συλλέκτης και εκθέτης Χρ. Χαραλαμπίδης διάλεξε για την έκθεση ό,τι πιο εντυπωσιακό είχε στο μπαλκόνι του. Ετσι πολλά απ' τα εκθέματα ήταν ανθισμένα. 

Τα αστρόφυτα είναι ένα γένος κάκτων με λίγα είδη και ποικιλίες στη Φύση, αλλά υπάρχουν εκατοντάδες καλλιεργούμενες ποικιλίες δημιουργημένες από ερασιτέχνες ή επαγγελματίες καλλιεργητές. 

Πρόκειται για φυτά μικρού μεγέθους, ιδανικά για όποιον δεν έχει άφθονο χώρο στη διάθεσή του. Εφ όσον προσέχει κανείς το πότισμά τους δεν είναι «δύσκολα» φυτά. Η αντοχή τους στο κρύο σταματά στους 0 ℃, αν και υπάρχει ένα αστρόφυτο, το Astrophytum capricorne που τα καταφέρνει και σε λίγο χαμηλότερες θερμοκρασίες. 

Υπάρχουν και δίχρωμες ποικιλίες (φωτ.Τ.Α.)

Αγκάθια δεν έχουν εκτός από το Astrophytum ornatum που είναι και το μεγαλύτερο από τα αστρόφυτα αφού μπορεί να φτάσει μετά από χρόνια το «δυσθεώρητο» ύψος του 1 μ. 

Όλα τα άλλα γίνονται 30-40 εκ. ψηλά και μάλιστα αργά-αργά, πολύ αργά. Παρά την μικρή ταχύτητα ανάπτυξης, κάθε χρόνο, το καλοκαίρι θα δίνουν όμορφα, μεγάλα, κίτρινα άνθη ή κίτρινο-κόκκινα ενώ μόνιμο στολισμό παρέχουν οι λευκές, συμμετρικές και βελούδινες τούφες που βρίσκονται πάνω στο «σώμα» των φυτών. 

Η Σαχάρα στις ορτανσίες μου

Ο Μάιος και ο Ιούνιος για το μπαλκόνι μου είναι οι πιο ανθισμένοι μήνες. Οι ορτανσίες μου είναι σκεπασμένες από άνθη ροζ και άσπρα ενώ τα ρυγχοσπέρματα γεμίζουν το χώρο με άρωμα. Ομως μέσα στην εβδομάδα που πέρασε ήρθαν 2-3 μικρής διάρκειας βροχές και οι ορτανσίες άλλαξαν τελείως εμφάνιση. Τα φύλλα και τα άνθη τους γέμισαν σημάδια στο χρώμα της ώχρας. 

Τα στίγματα στα φύλλα και τα λουλούδια είναι άμμος από τη Σαχάρα (φωτ. Τ.Α.)

Εδώ οι λεκέδες της άμμου φαίνονται πιο καθαρά στα φύλλα (φωτ. Τ.Α.)

Οι βροχές των τελευταίων ημερών μετέφεραν μαζί τους άμμο και σκόνη από τη Σαχάρα. Συνηθισμένο φαινόμενο αφού κάθε χρόνο, στην Αττική τουλάχιστον, έχουμε  μερικές βροχές με άμμο. Βέβαια αυτές τις πρόσφατες βροχές έπρεπε να τις περιμένω, γιατί μια-δυο μέρες πριν είχα πάει το αυτοκίνητο για πλύσιμο. 

Παγίδες εντόμων τώρα

Ο δάκος είναι ένα μικρό έντομο που προσβάλει την ελιά ζημιώνοντας την παραγωγή της. Η μύγα της Μεσογείου προσβάλει διάφορα καρποφόρα μεταξύ αυτών και τα εσπεριδοειδή. Στην αγορά κυκλοφορούν διάφορες παγίδες που προσελκύουν τα έντομα αυτά εμποδίζοντάς τα να πάνε στα δέντρα μας. Ανάλογα με τον τύπο τους οι παγίδες είναι κολλητικές ή διαφόρων τύπων «δοχεία»(όπως μπουκάλια, σακουλάκια, πλαστικά κουτιά) που περιέχουν ουσίες που προσελκύουν τα έντομα. 

Κολλητική παγίδα για τη μύγα της Μεσογείου πάνω σε πορτοκαλιά. Το μειονέκτημά της είναι πως δεν πιάνει μόνο τη μύγα της Μεσογείου αλλά και άλλα έντομα που προσελκύονται από το χρώμα της (φωτ. Τ.Α.)

Τις λένε «οικολογικές παγίδες» επειδή με τη χρήση τους αποφεύγουμε τους ψεκασμούς με διάφορα εντομοκτόνα. Στην πραγματικότητα, οι κολλητικές παγίδες δεν είναι και τόσο οικολογικές αφού πιάνουν ένα σωρό έντομα που τα τραβάει το κίτρινο χρώμα της. Αντίθετα οι παγίδες σε δοχεία είναι πιο εξειδικευμένες, προσελκύοντας κυρίως τα επιβλαβή έντομα.  

Τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή για να τις κρεμάσουμε σε ελιές, σε πορτοκαλιές και άλλα εσπεριδοειδή.  

Παγίδα δοχείο γεμάτη με διάλυμα νιτρικής αμμωνίας για τη μύγα της Μεσογείου (φωτ. Τ.Α.)

Κολλητική παγίδα για το δάκο της ελιάς (φωτ. Τ.Α.)

Ντοματιά, παράχωμα και στήριξη

Μόλις οι ντοματιές αποκτήσουν ύψος 30 εκ. περίπου κάνουμε το παράχωμα. Δηλαδή σκεπάζουμε με χώμα τη βάση των φυτών. Μ' αυτό τον τρόπο τα φυτά θα φτιάξουν καλύτερο ριζικό σύστημα. 

Με ένα φτιαράκι μαζεύουμε χώμα στη βάση της ντοματιάς (φωτ. Τ.Α.)

Κάθε τόσο φροντίζουμε να δένουμε τον κεντρικό βλαστό στο στήριγμά του. 

Το σύρμα με το οποίο έγινε το δέσιμο είναι σφιχτό επάνω στο καλάμι στήριξης αλλά πολύ χαλαρά τυλιγμένο γύρω από το βλαστό. (Φωτ. Τ.Α.)

Εργασίες του Ιουνίου

ΙΟΥΝΙΟΣ

Καλλωπιστικά

Κλαδεύουμε θάμνους και αναρριχώμενα που ολοκληρώνουν την ανθοφορία τους, όπως είναι το ρυγχόσπερμα, η πασχαλιά, η σπειραία, το ιταλικό αγιόκλημα και πολλά άλλα. 

Η εποχή είναι καλή για να πολλαπλασιάσουμε κάποια καλλωπιστικά φυτά με μοσχεύματα. Πικροδάφνη, γαρδένια, καμέλια και άλλα. Ειδικά για τα τροπικά, είναι η καλύτερη στιγμή. Δηλαδή αν θέλετε να αποκτήσετε δωρεάν δράκαινες, φιλόδεντρα, φίκους κ.λπ. βάλτε τώρα μοσχεύματα.  

Φροντίδες

Προσοχή στο πότισμα! Καθώς κάνει ζέστη τα φυτά χρειάζονται περισσότερο νερό, όμως οι υπερβολές, προκαλούν ζημιές. Προσπαθούμε να έχουμε κάποια τακτικότητα στο πότισμα, τόσο στην ποσότητα νερού που δίνουμε όσο και στην ώρα που ποτίζουμε. 

Στα γλαστρικά φυτά αυτό το μήνα θα δώσουμε μία ή δύο ακόμη δόσεις λιπάσματος πριν αρχίσει η έντονη ζέστη. Πιθανόν να χρειαστεί να δώσουμε και σίδηρο σε όσα φυτά «αισθάνονται» την έλλειψή του.

Αφαίρουμε τις παραφυάδες που εμφανίζονται στη βάση των δέντρων, καλλωπιστικών και καρποφόρων. 

Κόβουμε τα απανθισμένα λουλούδια των βολβών που φυτέψαμε το φθινόπωρο και άνθισαν την άνοιξη. 

Καθώς το καλοκαίρι ξεκινά και τυπικά, δίνουμε προσοχή στο καυτό πάτωμα της βεράντας.

Οταν ολοκληρωθεί ανθοφορία, κλαδεύουμε τις λεγόμενες μαγιάτικες τριανταφυλλιές, δηλαδή αυτές που ανθίζουν μία φορά το χρόνο, το Μάιο και τον Ιούνιο.  

Εδώδιμος κήπος
Φυτεύουμε, ντοματιές, πιπεριές, μελιτζανιές, αγγουριές, πεπονιές και καρπουζιές.

Σπέρνουμε μαυρομάτικα φασόλια, πεπόνι, παντζάρι, καλαμπόκι και ηλίανθο.

Ποτίζουμε και απομακρύνουμε τα ζιζάνια.

Δένουμε τις ντοματιές και τις αγγουριές πάνω στα στηρίγματά τους καθώς μεγαλώνουν.

Αν δεν υπάρχουν άγριες συκιές κοντά στον κήπο θα χρειαστεί να βάλουμε ορνούς στη συκιά μας. 

Φυτοπροστασία

Βάζουμε στις ελιές παγίδες για τον δάκο και στα εσπεριδοειδή παγίδες για τη μύγα της Μεσογείου. 

Το πιο συνηθισμένο πρόβλημα του καλοκαιριού είναι ο τετράνυχος. Η καταπολέμησή του μπορεί να γίνει με την εξαπόλυση φυσικών εχθρών του ή με ειδικά ακαρεοκτόνα. Πάντως όσο το θερμόμετρο μένει κάτω από τους 29-30 ℃, μπορούμε ακόμη να ψεκάσουμε με θερινό πολτό. Προφανώς οι δύο μέθοδοι δεν μπορούν να συνδυαστούν.