Στη βεράντα και στην αυλή έχουμε ένα σωρό διαφορετικές μαμιλάριες. Μου φαίνονται όλες ίδιες ή σχεδόν ίδιες αλλά όταν ανθίσουν καταλαβαίνεις ότι πρόκειται για διαφορετικά βοτανικά είδη ή και ποικιλίες. Κάθε άνοιξη γεμίζουν από λουλουδάκια που εμφανίζονται λίγο χαμηλότερα απ’ την κορυφή σχηματίζοντας ένα στεφάνι γύρω από το «σώμα» του φυτού. Όπως φαίνεται στις φωτογραφίες τα λουλούδια έχουν μεγάλη ποικιλία αποχρώσεων. Τα ανθάκια μένουν 7-8 εβδομάδες πάνω στο φυτό. Μετά, στη θέση τους εμφανίζονται μικρές κόκκινωπές κάψες γεμάτες από σποράκια.
 |
| Τα λουλουδάκια δεν είναι χάρτινα, είναι αληθινά (φωτ. Τ.Α.) |
Οι μαμιλάριες είναι μικροί κάκτοι που βοτανικά κατατάσσονται στο γένος Mammillaria. Το σχήμα των φυτών είναι κυλινδρικό ή σφαιρικό. Άλλα είδη διακλαδίζονται, βγάζοντας παραφυάδες ενώ άλλα είναι μοναχικά. Τα τελευταία καθώς μεγαλώνουν, διακλαδίζονται με διχοτόμηση της κορυφής τους. Οταν χαθούν τα λουλούδια, αν θέλεις να τις ξεχωρίσεις, πρέπει να παρατηρήσεις το σχήμα, τον αριθμό και το χρώμα των μικρών αγκαθιών τους. Προσωπικά, δεν ασχολήθηκα να μάθω να αναγνωρίζω τα διάφορα είδη, όμως οι φανατικοί τους φίλοι τα καταφέρνουν. Ετσι, στις φωτογραφίες που ακολουθούν δεν αναφέρεται το όνομα του είδους ή της ποικιλίας. Όποιος έχει την υπομονή να τις δει, αμέσως μετά θα βρει τις βασικές οδηγίες για την καλλιέργειά τους.
 |
| Τα λευκά είναι τρίχες και όχι αγκάθια (φωτ. Τ.Α.) |
 |
| Αυτή η μαμιλάρια έχει πολύ λεπτά και εύθραυστα αγκάθια. Η μεταφύτευσή της θέλει προσοχή για να μη σπάσουν τα αγκάθια. (φωτ. Τ.Α.) |
 |
| Καφέ-κόκκινα αγκάθια με μικρό άγκιστρο στην άκρη τους (φωτ. Τ.Α.) |
 |
| Σφαιρική μαμιλάρια με πολύ πλούσια ανθοφορία (φωτ. Τ.Α.) |
 |
| Τα πυκνά κοκκινωπά αγκάθια κάνουν τη μαμιλάρια αυτή να δείχνει κόκκινη, ενώ το «σώμα» της είναι πράσινο (φωτ. Τ.Α.) |
 |
| Σε αυτό το είδος οι παραφυάδες αναπτύσσονται προς το πλάι και έτσι κάποια στιγμή φτάνουν στο σημείο να ακουμπούν στο χώμα της γλάστρας, τότε πια το πότισμα θέλει προσοχή για να μη σαπίσουν τα φυτά. (φωτ. Τ.Α.) |
 |
| Αγκάθια καφέ σκούρα σχεδόν μαύρα, μάλλον σκληρά (φωτ. Τ.Α.) |
 |
| Τα αγκάθια εδώ είναι μεγάλα με άγκιστρο στην κορυφή τους (φωτ. Τ.Α.) |
 |
| Mammilaria vetula ή M. gracilis, το φυτό είναι μικρό αλλά βγάζει πάρα πολλές παραφυάδες και μάλιστα αναπτύσσεται γρήγορα γεμίζοντας τη γλάστρα (φωτ. Μ.Β.) |
 |
| Συγκριτικά με άλλα είδη μαμιλάριας το συγκεκριμένο έχει μεγάλα άνθη, διαμέτρου 2-3 εκ. |
 |
| Τα λουλούδια ανοίγουν σταδιακά και έτσι το φυτό μένει ανθισμένο για πολλές εβδομάδες (φωτ. Τ.Α.) |
Πότισμα, μεταφύτευση, λίπασμα, θέση και αντοχή στο κρύο
Η καλλιέργειά τους είναι μάλλον εύκολη: Δεν τις ποτίζεις ποτέ το χειμώνα. Νερό δίνουμε απ’ τον Μάρτιο ή Απρίλιο μέχρι τον Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο, μόνον όταν το χώμα έχει στεγνώσει καλά. Ποτίζοντας αποφεύγουμε να βρέξουμε το φυτό. Για τη μεταφύτευση η καλύτερη στιγμή είναι προς το τέλος της άνοιξης. Αν μεταφυτεύουμε κάθε 2-3 χρόνια στην αμέσως μεγαλύτερη γλάστρα δεν χρειάζεται να δίνουμε λίπασμα. Αν χρειαστεί θα λιπάνουμε μία φορά το χρόνο προς το τέλος της άνοιξης, δίνοντας πολύ αραιή δόση από ειδικό λίπασμα για κάκτους ή για ντομάτες. Η ΕΕΚΑΠ (Ελληνική Εταιρεία Κάκτων και Αλλων Παχύφυτων) συστήνει να βάζουμε σε ηλιόλουστες θέσεις τις μαμιλάριες που έχουν λευκά αγκάθια και σε ελαφριά σκιά όλες τις άλλες. Συμφέρει να τις τοποθετούμε σε σημεία με καλό αερισμό για να αποφύγουμε προβλήματα από τις απαίσιες ψώρες και τα άσχημα κοκκοειδή. Με το κρύο, τουλάχιστον στη νότια Ελλάδα δεν έχουν πρόβλημα, αφού αν το χειμώνα μένουν απότιστες αντέχουν ακόμη και όταν το θερμόμετρο πέσει στο 0 ℃.
